วันเสาร์ที่ 2 ตุลาคม 2553 เป็นวันที่ดีใจมากที่สุด เมื่อตรวจการตั้งครรภ์แล้วพบว่าตัวเองท้อง จากที่เคยรอเค้ามาหลายปี ไปพบคุณหมอตอนเย็นวันนั้นลย คุณหมออัลตราซาวน์ แจ้งว่าพบแต่ถุงยังไม่พบตัวเด็กถุงตั้งครรภยังเป็น 2 ชั้นสวยงาม แต่ก็ยังคิดในแง่ดีว่าอายุครรภ์คงยังอ่อนไป ก็เลยได้แต่รอ อีก 2 สัปดาห์ ค่อยไปซาวน์ใหม่แล้วกัน
วันพฤหัสที่ 7 ตุลาคม 2553 เกิดเลือดออกทางช่องคลอด เอาหล่ะสิ เริ่มใจไม่ดี ตอนเย็นเลยไปหาหมอที่ รพ.รามา หมอตรวจภายในด้วย ปากเป็ด T-T และอัลตราซาวน์ ดู ปรากว่า ยังคงเจอแต่ถุงตั้งครรภ์ เอาหล่ะสิ เริ่มใจไม่ดี คุณหมอบอกว่าเป็นไปได้สูงที่จะท้องลม แต่ก้ยังให้โอกาสเค้า หมอเลยนัดมาอัลตราซาวน์อีกครั้ง อีก 1 สัปดาห์ เริ่มร้องไห้แล้ว เราเริ่มจะรู้ถึงสัญญาณไม่ดีแล้ว.....
วันจันทร์ที่ 11 ตุลาคม 2553 เริ่มมีอาการปวดท้อง ร่วมกับมีเลือดซึม ซึ่งเปลี่ยนจากสีดำๆ เป็นสีแดง ไปหาหมอที่รามาอีกครั้ง เจอกับปากเป็ดเจ้าเก่าอีกแล้ว T-T คราวนี้คุณหมอซาวน์ ให้ดูอีกครั้ง ถุงตั้งครรภ์เริ่มเปลี่ยนรูปไป ไม่สวยเหมือนเดิมแถมยังต่ำลงมาใกล้กับปากมดลูก สัญญาณนี้ รู้เลยต้องเสียเค้าไปแน่ๆ
คุณหมอนัดให้มาพบอีกที ในวันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม กลับไป ร้องไห้ทั้งคืน เสียดาย เสียใจ
วันอังคารที่ 12 และ วันพุธที่ 13 ปวดท้องตลอดเวลา ต้องทานยาพาราให้อาการปวดทุเลา มีเลือดออกคล้ายมีประจำเดือน ทำใจแล้ว...เค้าไม่อยู่กับเรา
1.30 น. ของวันที่ 14 ตุลาคม 2553 ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดท้องอย่างรุนแรง ควานหายาพารา ทานไป 2 เม็ด เดี๋ยวคงดีขึ้นเหมือนที่ผ่านมา ปรากฎว่าไม่เลย ....ต้องทานเพิ่มเข้าไปอีก...แต่อาการปวดก็ยังไม่ทุเลา หนำซ้ำยังปวดมากขึ้น มากขึ้น....ต้องกัดหมอนไว้เพื่อที่จะไม่ให้ร้องออกมา....4.30 ไม่ไหวแล้วต้องไปโรงพยาบาล พอไปอาบน้ำปรากฎว่ามีเลือดไหลลงมาตามขา เต็มพื้นห้องน้ำ เจ็บกว่าทุกอย่างที่เคยเจ็บ 5.30 ปลุกขวัญใหพาไป โรงพยาบาล..ไม่ไหวแล้วอาการตกเลือดมันเจ็บขนาดนี้เลยเหรอ.....
ไปถึง โรงพยาบาลประมาณ 6 โมง หมอตรวจดปากมดลูก โดยปากเป็ด T-T ปากมดลูกเปิดแล้วแต่หมอบอกยังแท้งไม่ครบต้องรีบขดมดลูกเพราะตกเลือด ไม่วางยาสลบ ไม่มีการบล็อกหลัง...เจ็บที่สุดในชีวิต ตอนขูดมดลูกร้องไห้ตลอด..........คงเป็นเจ็บที่ต้องจำไปตลอดชีวิต
ขอบคุณ....
คุณหมอนะ นราธร สุวรรณเวช
ขอบคุณ คุณหมอธิษณา อนันตวัฒน์
ขอบคุณ คุณหมอสร้อยเพชร วีระไวทยะ
ขอบคุณทีมแพทย์และพยาบาลโรงพยาบาลรามาทุกท่านที่ดูแลและให้กำลังใจเป็นอย่างดี
ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่คอยให้กำลังใจและเป็นห่วงมาตอลด โดยเฉพาะขวัญ ขับรถพาไปโรงพยาลทุกครั้งไม่ว่าจดึกดื่นแค่ไหน
