สีเขียว


นอกหน้าต่างที่มองออกไป กับการใช้เวลา...เพียงไม่กี่ชั่วโมง เพื่อดูดซับพลังแห่งความเบิกบานจากธรรมชาติ

อีกมุม...ด้าน ที่ไม่น้อยหน้าไปกว่ากัน

สำหรับ "สีเขียว" ที่...กระทบเข้ามาสู่การรับรู้ผ่านผัสสะ

ด้านหน้าระเบียง...

ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นใจ ที่คอยเตือนเราเสมอ

ในเรื่องของ "ความตาย"

ไม่ห่างกันมากนัก "กุฏิหลังเดิม" ยังให้ความรู้สึกที่อบอุ่นใจอยู่เสมอ...

หลังเล็กๆ...ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางกอไผ่ลำใหญ่

บนทางภาวนา...

กางเต๊นซ์และกลดสลับกันไปมา ตามสภาพแห่งอากาศ

หรือ...ไม่ก็ "ว่างเปล่า"

หันหลังกลับมามองอีกครั้ง

นี่คือ...ที่พักอิงอาศัยบนเส้นทางแห่งการเรียนรู้และใคร่ครวญในตนเอง

...

๒๗ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๕

 

 

หมายเลขบันทึก: 489322เขียนเมื่อ 27 พฤษภาคม 2012 21:08 น. ()แก้ไขเมื่อ 17 ตุลาคม 2013 22:40 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (1)

ดูสงบและร่มเย็นนะคะ คุณกะปุ๋ม แต่ตอนกลางคืนล่ะ คงจะหนาวนะ หากจิตใจไม่มั่นคง ก็คงแกว่งๆ นะคะ พีอรคงทำไม่ได้แน่ค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี