วันนี้เอาเพลงมาฝากหนึ่งเพลง เนื้อร้องนี่แต่งโดยนักศึกษาพยาบาลศาสตร์บัณฑิต ชั้นปีที่ 4 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา
ขับร้องโดย ชลัญธร ตรียมณีรัตน์
( กัดฟันร้องเพราะกลัว จะไม่รู้ทำนอนน่ะค่ะ )
จำไม่ได้ว่ารุ่นไหน จำได้เพียงว่าเป็นนักศึกษาที่มาฝึกงานที่แผนผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลพิมาย ที่ต้องทำโครงการ 1 โครงการ ในการดูแลผู้ป่วยซึ่งชลัญได้ให้โจทย์ เรื่องการดูแลเท้าผู้ป่วยเบาหวาน เพื่อป้องกันการเกิดแผล และขอเป็นนวัตกรรมที่ผู้ป่วยจะจำได้ และนำไปใช้ได้ตลอด น้องๆ จึงแต่งเพลงนี้ไว้ให้ ชลัญชอบมาก ยังร้องได้ทุกวันนี้ คนไข้ที่เข้ากลุ่มก็ยังร้องได้ จึงอยาก แบ่งปันค่ะ
ชื่อเพลง " รักษ์เท้า"
ล้างเท้าสม่ำเสมอ เช็ดเท้าเธอทุกวันๆ
ตัดเล็บเป็นเส้นตรงให้สั้น ตัดเล็บเป็นเส้นตรงให้สั้น
สวมถุงเท้าพลันป้องกันบาดแผล
รองเท้าขนาดพอดี หุ้มส้นซิใส่สบายนักแล
หมั่นนวด และตรวจสอบแผล หมั่นนวดและตรวจสอบแผล
สังเกตดูแลและออกกำลัง
(ซ้ำใหม่หมด จนกว่าจะออกกำลังกายเท้าครบทุกท่า)
ทำนองเพลงตาม link นี้ค่ะ http://ahph9thi.gotoknow.org/assets/media/files/000/807/070/original_voicedm.wav
A doctor once told me:
A foot is better than two-faces. With a foot you can stand. But two-faces, should never be your brand. Two feet you have, make good footing.
And another doctor said in a diabetes information seminar:
We must look after our feet more that our face. It is better to lose face than to lose your feet (because of diabetes, wounds at feet may not heal and many times a whole leg has to be amputated)
NB. to 'lose face' in English is much the same meaning as เสียหน้า in Thai ;-)
จริงๆมันมีท่าบริหารเท้าประกอบด้วย แต่ชลัญว่าการบริหารเท้ามันหาง่ายทาง Net แต่เนื้อเพลงแบบนี้คงหาไม่ง่าย ประกอบกับเสียงร้องแปล่งๆ ของชลัญ คงหายากน่าดู
เป็นเพลงใช้ประกอบการให้ HE แก่ผู้ป่วยเบาหวานน่ะค่ะ