ชุมชนแออัดกับบทบาทนักกิจกรรมบำบัด
ชุมชนแออัดและบทบาทนักกิจกรรมบำบัด
คือสภาพ เคหะสถานหรือบริเวณที่พักอาศัย ที่ประกอบด้วยอาคารเก่าแก่ชํารุดทรุดโทรม มีบริเวณที่สกปรกรกรุงรัง ประชาชนอยู่กันอย่างแออัดผิดสุขลักษณะ ต่ำกว่ามาตรฐานสมควร จนไม่อาจอยู่แบบครอบครัวตามปกติวิสัยมนุษย์ ทําให้ไม่ปลอดภัยในด้านสุขวิทยาและอนามัย
สาเหตุ
การอพยพโยกย้ายเข้าสู่ตัวเมือง , การขาดแคลนที่อยู่อาศัยราคาถูก
ลักษณะของชุมชนแออัด
- มีบ้านเรือนปลูกหนาแน่น
- มีประชากรอาศัยอยู่อย่างแออัดยัดเยียด
- บริเวณที่อยู่อาศัยไม่ถูกสุขลักษณะ
- อาคารบ้านเรือนชำรุดทรุดโทรม
- ผู้อยู่อาศัยมีอาชีพมากมายหลายประการ
ปัญหาในชุมชนแออัด
- ปัญหาสุขภาพอนามัย
- ปัญหาความไม่ปลอดภัยของผู้อยู่อาศัย
- ปัญหาอาชญากรรม
- ปัญหาด้านศีลธรรม
ลักษณะของคนในชุมชนแออัด
- อาชีพไม่มั่นคงรายได้น้อย
- สภาพการอยู่อาศัยไม่ถูกสุขลักษณะ แออัดไม่มั่นคง
- ขาดโอกาส ในการรับบริการต่างๆทางสังคม
ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
- ครอบครัวไม่มีเวลาให้กัน ต่างคนต่างทำงานหาเงิน
- เพื่อนบ้านต่างคนต่างอยู่ ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน
บทบาทของนักกิจกรรมบำบัด
- ปรับสิ่งแวดล้อม
- ส่งเสริม ADLs
- ส่งเสริม
- Paticipation
"...ปัญหาในชุมชนแออัด ... ปัญหาด้านศีลธรรม..."
Perhaps, this issue should be carefully explained.
People in slum have "moral" issues the same as people in high-rises or people in government ;-)