มาช่วยกันสร้างสรรค์สืบสานมรดกวัฒนธรรมไทยทุกรูปแบบ ดีกว่านั่งนินทาว่าร้ายในเวบทั้งวันนะคะ

เปลี่ยนบรรยากาศมาบันทึกกลอนกันบ้าง
เป็นของเก่า ที่ดิฉันแต่งไว้เมื่อปีพ.ศ. ๒๕๕๓
มาแก้ไขใหม่เมื่อสายวันนี้ที่บันทึกนี่เอง
คนไทยเรามีชื่อเสียงเรื่อง เจ้าสำบัดสำนวน
ดิฉันเองก็ชอบสำนวน สุภาษิต คำพังเพยไทยเช่นกัน
มักจะนำมาแต่งเป็นกลอน เมื่อมีโอกาส
ได้ฝึกคิด เปรียบเทียบ ตีความตามสำนวน
ออกมาเป็นโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
เป็นกิจกรรมยามว่างที่สร้างสรรค์และผ่อนคลาย
สำหรับดิฉ้นเป็นอย่างยิ่งค่ะ
ทั้งได้อนุรักษ์สืบสานมรดกศิลปะวัฒนธรรมไทย
ทางด้านภาษาเป็นตัวอย่างที่ดีกับลูกหลาน
รวมทั้งลูกศิษย์ลูกหาในฐานะครูบาอาจารย์
.... ....
ดิฉันเคยฝึกลูกชายแต่งกลอนห้า กลอนหกง่ายๆ
ฝืนๆเขา อยากแต่งบ้าง ไม่อยากบ้าง
ผลออกมาคือ ลูกแต่งกลอนเปล่าแนว "ริลเคอ"
ณ วันหนึ่ง เมื่อปี ๒๕๕๓ ปีเดียวกับที่ดิฉันแต่ง "บัวตูม-บัวบาน"
เป็นตัวของเขาเองอย่างที่สุด เจ้าเด็กลูกครึ่งสองวัฒนธรรม
เป็นการบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์และตกผลึกที่แม่ภูมิใจมากค่ะ
.... ....
จริงๆ แม่ก็แต่งกลอนเปล่าบ้างค่ะ
แต่รู้สึกไม่ถนัดเท่ากลอนสัมผัสเท่าไหร่
ตัวอย่างควันหลงวันแห่งความรักที่เพิ่งผ่านมาบทนี้ค่ะ

ขอบคุณดอกไม้กำลังใจจากท่านวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei-- มากค่ะ