สิ่งที่ต้องสร้างอันดับแรกคือทัศนคติที่ดีต่อการเรียนภาษา

นักเรียนไม่มีความสุขกับการเรียนภาษาอังกฤษ

ในปีการศึกษาก่อน ๆ สอนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนเรียนดี นักเรียนเริ่มมีวุฒิภาวะ มีเป้าหมาย ในชีวิต บางคนมุ่งหน้าเรียนต่อ ม.ปลาย บางคนอยากประกอบอาชีพเห็นคุณค่าของการเรียนวิชาภาษาต่างประเทศ  ถึงชั่วโมงเรียนภาษาอังกฤษนักเรียนจะตั้งใจทำกิจกรรม แบ่งปันความรู้ ช่วยเหลือซึ่งกันและกันในการเรียน รับผิดชอบงานที่มอบหมาย การควบคุมชั้นเรียนไม่ค่อยมีปัญหา

การสอนภาษาอังกฤษในปีการศึกษา 2549  นักเรียนที่สอนคือนักเรียนระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 2 อายุระหว่าง 13-14 ปี ยังมีความเป็นเด็กอยู่มาก คุยเก่ง เดินไป เดินมา ซุกซน พูดภาษาไทยหรือภาษาถิ่นตลอดเวลา ต้องเปลี่ยนรูปแบบกระบวนการสอนทุกวัน  กิจกรรมที่นักเรียนชอบทำคือการพูด หรือการทำท่าทางประกอบ  การทบทวนคำศัพท์ ประโยค หรือวลีจากความจำ  การแข่งขันเกมทางภาษา  การเปลี่ยนประโยคจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ  หรือภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย วิธีการกระตุ้นนักเรียนที่ได้ผลคือ การพูดประโยคเพื่อแลกกับโบนัส มีเรื่องที่น่าประหลาดใจคือมีนักเรียนบางคน ค้นคว้า คำถามมาถามครูทุกวันจากที่นั่งเฉย ๆหรือวาดรูปขีดเส้นไปมาในตอนต้นๆเทอม เมื่อถามครูแล้วได้รับคำตอบนักเรียนก็จะพอใจมีความสุข ทำให้พัฒนาไปสู่ทักษะอ่านและเขียนต่อไป

การสอนวิชาภาษาต่างประเทศสำหรับนักเรียนที่พึ่งจะเริ่มเรียนทัศนคติเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก ถ้าทำให้นักเรียนรู้สึกว่าสนุก และไม่ยาก เริ่มพื้นฐานให้ถูกต้องทีละน้อย คงจะไม่ยากที่จะพัฒนานักเรียนให้ประสบความสำเร็จในการเรียนต่อไป