บทกวีของอรุณวดี จดมาจากมติชนรายสัปดาห์..นานหลายปีแล้ว (จากก้อนสมอง.. อาจตกหล่นไม่ครบคำ.. หากแต่ครบความ)

บุคคลอันเป็นที่รัก

 

เปลื้องผ้าจะเห็นสิ่งสงวน

ผ่านแผ่นหนังเป็นเนื้อเปื้อนเลือด

ลึกลงไปถึงกระดูก

พบอากาศธาตุธรรมดา

วันหนึ่งที่ถูกเผาเน่าสลาย

จึงยึดครองเธอไม่ได้ในที่สุด

 

                                อรุณวดี  อรุณมาศ

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>

*ไปร่วมงานฌาปณกิจศพพ่อเพื่อน  คนใกล้ๆคิดถึงวาระสุดท้ายของบุคคลที่รัก

ฉันกลับนึกถึงวาระสุดท้ายของตัวเอง

 

</span>