การพัฒนาพฤติกรรม"สมาธิสั้น"

บทคัดย่อ : การพัฒนาพฤติกรรม"สมาธิสั้น" ของเด็กชายแก๊ง

                     การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์   เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการช่วยเหลือตนเอง  ในชีวิตประจำวัน และการอยู่ร่วมกับเพื่อนในชั้นเรียนปกติ ของนักเรียนชั้นปรถมศึกษาปีที่ โดยมีสมมติฐานที่ว่าผลการพัฒนาความสามารถ  ด้านการช่วยเหลือตนเองในชีวิตประจำวัน และการอยู่ร่วมกับเพื่อนในชั้นเรียนปกติของเด็กชายแก๊งโดยใช้กิจกรรมการส่งเสริมให้เกิดความรักมุ่งมั่นอดทนในสิ่งที่ทำ และการสร้างจินตนาการเพื่อกระตุ้นแรงจูงใจให้นักเรียนเป็นคนเก่ง คนดี และมีความสุข เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย แบบสอบถามข้อมูล แบบบันทึกการเยี่ยมบ้าน แบบบันทึกการสัมภาษณ์ แบบบันทึกพฤติกรรม แบบบันทึกกิจกรรม  วิเคราะห์ข้อมูลโดยการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างข้อมูลพื้นฐานก่อนการปรับพฤติกรรม และหลังการปรับพฤติกรรมแสดงข้อมูลโดยการใช้ข้อสังเกต การอธิบาย

                     ผลการวิจัย : ระยะที่ 1 พบว่าเด็กชายแก๊งมีความเชื่อมั่นในตนเองเพิ่มขึ้น มีความไว้วางใจเพื่อน และไม่มีความกลัว ความกังวลแต่อย่างใด อารมณ์เบิกบานหน้าตาแจ่มใส มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนมากขึ้น

                                          ระยะที่ 2  พบว่าเด็กชายแก๊งพยายามทดลองฝึกฝนทำซ้ำๆ ติดต่อกันหลายครั้งแม้บางครั้งจะไม่ประสบผลสำเร็จแต่ครูก็ชมเชยให้กำลังใจจนสามารถตีลูกโป่งให้ลอยอยู่ได้หลายครั้งหลายนาที

                                          ระยะที่ 3 พบว่าเด็กชายแก๊งได้มีโอกาสแสดงความสามารถได้กำลังใจจากครูและเพื่อน แกีงมีความภาคภูมิใจที่ได้เขียนความดีของตนเองส่งครูอีกถึงแม้ว่ากิจกรรมนี้จะสิ้นสุดไปแล้ว.

                                                            นางชวนพิศ  สุขแย้ม  ผู้วิจัย