ก้มลงมองดูตำราเล่มหนาขนาดหนึ่งนิ้วเกี่ยวกับแนวทางการสร้างและใช้แผนที่ทางเดินยุทธศาสตร์ แหงนหน้าขึ้นมองไปข้างหน้าต่อความคาดหวังที่จะทำให้มันเกิดขึ้นเป็นรูปธรรมให้ได้ มีแต่คำว่ายาก ลำบาก และคงเหน็ดเหนื่อยอย่างสุดกำลังชีวิตที่จะทำให้มันเกิดขึ้นได้ในบริบทและพื้นที่ที่ยังไม่ได้เริ่มต้นซะด้วยซ้ำ กุมขมับและถอนหายใจยาวๆออกมาหนึ่งเหือก รู้สึกเหนื่อยทั้งที่ยังไมได้เริ่มต้น เราจะเริ่มอย่างไรกับพื้นที่ทีไม่รู้ด้วยซ้ำว่า SRM คืออะไรและความพร้อมของเขามีมากน้อยเพียงใดที่จะขับเคลื่อน SRM ทฤษฎีชุมชนที่ใช้ได้ผลมาอย่างโชกโชน แต่ด้วยหัวใจที่มาพร้อมกับนักพัฒนาแม้จะด้อยทั้งความรู้ทางวิชาการ แต่มีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะนำมาใช้ในบริบทการงานให้ได้ ความตั้งใจที่คิดว่าเพียงพอที่จะเดินไปข้างหน้าอย่างช้าถึงจะช้าอย่างมากถึงช้าที่สุดก็ตาม ในสมองคิดแต่ว่าต้องทำให้เกิดขึ้นให้ได้ แน่วแน่ตรงจุดยืนการเริ่มต้นจึงตามมา ที่ไหนหนใดในโลกนี้จะใช้ SRM อย่างไรไม่ทราบ แต่ฮัสนานต้องมี SRM ที่ใช้กับบริบทของตนเองอย่างเหมาะสมและลงตัว ง่ายๆ ใช้ได้ผล เป็นไปได้ ชุมชนมีส่วนร่วม หลักการนี้จึงจำเป็นต้องเอาเล่ม SRM ที่หนาเป็นปึกสู่การหลอมเนื้อหาความรู้เอาแบบบ้านๆที่สุด เข้าใจง่ายที่สุด อสม.และชุมชนเข้าใจ ใช้เป็น และรู้สึกตื่นตัวที่จะมีส่วนร่วม จากสี่ห้าร้อยหน้า เหลือเพียงแค่ไม่ถึงสิบกว่าหน้า กระทัดรัด เข้าใจง่าย มีความเป็นบ้านนอกด้านภาษาอย่างเด่นชัดที่มุ่งพยายามจะให้ประชาชนเห็นว่ามันบ้านๆ ยังคงไว้ซึ่งกระบวนการเดิมของ SRM แต่ประยุกต์ใช้สไตล์ฮัสนาน กับบริบทของเจ๊ะเกอย่างแท้จริง นี่คือการเริ่มต้นปีใหม่ที่จำเป็นต้องก้าวไปอย่างมุ่งมั่น มุ่งมั่นไปกับก้าวเดินมากกว่าจุดมุ่งหมายที่ยังไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างไร ขับเคลื่อน SRM ที่คนเลื่องลือว่ายาก เรามาทำเป็นง่ายๆ สนุก แต่ได้ผล SRM ของ รพ.สต.เจ๊ะเก เริ่มเดินแล้ว....
รอติดตาม SRM แบบสนุก และส่งกำลังใจเชียร์ให้เดินหน้าเต็มกำลังเลยค่ะ สู้ๆ