เว็บไซต์เพื่อสังคม "บทกวีเพื่อสังคม"

 ขอยกกลอนสอนศิษย์ติดคำศัพท์
ตั้งสดับฟังความตามศึกษา
ใช่เพียงสอนป้อนศิษย์กิจวิชา
แนบจรรยาคุณธรรมนำเกลาใจ


     เสริมความรู้คุณธรรมแสนล้ำเลิศ
สิ่งประเสริฐเสาะหาอย่าเหลวไหล
โลกแปลงเปลี่ยนเวียนผันกันเพียงใด
เปลี่ยนอย่างไรขอใจให้มั่นคง


     สิ่งแวดล้อมปัจจุบันบั่นทอนจิต
ใคร่ครวญคิดสุขุมอย่าลุ่มหลง
ขอตั้งจิตคิดใฝ่ธรรมจิตจำนง
รักษ์ดำรงความดีคู่ชีวา


     บุพการีมีพ่อแม่เป็นแท้เที่ยง
อยู่ข้างเคียงเลี้ยงเราเฝ้าห่วงหา
ตั้งแต่เยาว์ย่างรุ่นเกื้อหนุนมา
ดังนัยนาแหนหวงเหนือดวงแด


     ลูกจะไกลแต่ใจแม่ไม่ห่าง
ขอเคียงข้างดังดารามาเคียงแข
แม้ชั่วช้าสารพันฤๅผันแปร
มีรักแท้มอบให้จวบวายปราณ

 

     ตอนนิทราผวาตื่นฟื้นความฝัน
นึกถึงวันลูกอิ่มเอมเกษมศานต์
แม่รักลูกแม่ห่วงดังดวงมาลย์
ขอกราบกรานแทบบาททุกชาติไป


     ทดแทนบุญประเสริฐบังเกิดเกล้า
จะคอยเฝ้าพิทักษ์จนตักษัย
ทำทุกสิ่งสารพัดมิขัดฤทัย
จงดังใจท่านชอบจักตอบแทน


     อีกครูบาอาจารย์ท่านสั่งสอน
คอยอาวรณ์สอนศิษย์คิดหวงแหน
ปูความรู้เปิดใจไร้พรมแดน
คุณค่าแสนนับคณาบูชาครู


     เฝ้าสั่งสอนวอนฝากว่าจากจิต
หรือเคยคิดค่าตอบแทนใจแสนหรู
ศิษย์ดังลูกในไส้หมายเชิดชู
ความเอ็นดูจากใจใครเทียมทัน


     ศิษย์ได้ดีปรีดิ์เปรมอิ่มเอมอก
ดังปลดนรกจากทรวงสู่สรวงสวรรค์
คอยเฆี่ยนตีชี้ด่าสารพัน
มุ่งสร้างสรรค์ศิษย์ดีมีค่าควร

 

     ที่เฆี่ยนตีมีหรือถืออาฆาต
ใช่ข้าทาสคิดตรองมองถี่ถ้วน
ขอขบคิดตรึกตรองลองทบทวน
ได้ไม่ด่วนถือโทษโกรธตัวครู


     เรื่องไม้เรียวคุณค่ามหาศาล
แต่โบราณใช้ได้กับอ้ายหนู
ผลิตผลออกมามันน่าดู
แสนสวยหรูเลอเลิศประเสริฐครัน


     มักเปรียบไว้ไม้เรียวเป็นบันได
ปีนป่ายไต่ขึ้นไปสู่สวรรค์
พิษมันน้อยแต่ค่านับอนันต์
เมื่อใช้มันถูกวิธีมีค่าควร


     แต่ตอนนี้ไม้เรียวถูกเหนี่ยวหัก
คอยเก็บกักคงคิดผิดกระสวน

ไม้เรียวหักเด็กพังทั้งกระบวน
ควรทบทวนหวนคืนฟื้นอีกครา


     พลันมาหักเผลอขว้างขาดวางแผน
สิ่งทดแทนเสริมใส่เร่งใฝ่หา

อุดรอยรั่วตัวแปรทันเวลา
เมื่อขว้างปาไม้เรียวหมดไร้กฎเกณฑ์

 

     สิ่งสำคัญครอบครัวคือตัวหลัก
เรียนรู้จักปูพื้นฐานลูกหลานเหลน
ให้ชี้เหตุชี้ผลจนชัดเจน
ใช่โอนเอนอ่อนแอต้องแน่นอน


     แผนการสอนเหตุผลจนแจ้งจบ
สิ่งเสริมครบถ้วนถี่จงจี้สอน
เสริมบทเรียนสร้างสรรค์บอกขั้นตอน
แต่วัยอ่อนปลูกฝังปั้นสู่สันดาน


     อย่าเผลอสอนนิสัยไร้เหตุผล
เอาใจตนสารพัดบรรทัดฐาน
เอาอะไรต้องได้ดังต้องการ
วิจารณญาณขาดหายไร้ปัญญา


     เห็นแก่ตัวชั่วช้าตามมาใกล้
หากเราไร้เหตุผลต้นปัญหา
มองตัวเราว่าถูกทุกเวลา
อนิจจาเพื่อนผิดใช่คิดตรอง


     การดื้อดึงดื้อดันพลันก่อเกิด
คิดละเมิดสิทธิ์เขาเราเจ้าของ
พึ่งประสงค์สิ่งใดเฝ้าใฝ่ปอง
ไม่ได้ครองผิดใจไปทันที

อ่านต่อตอน 2 โดย LINK ด้านบน

หากท่านสนใจติดตามเรื่องอื่น ๆ คลิก  http://www.nature-dhrama.com