# สู้..สู้ #

A"care"Honney
  อุปสรรคขวางทางขนาดไหนขอเพียงใจจงสู้ต่อไป..  
              หนทางข้างหน้าอีกยาวไกล
               อุปสรรคมากมายต้องฟันฝ่า
                 อาจหนักบ้างเบาบ้างที่เจอมา
                 แต่ก็สอนให้รู้ว่าคือชีวิต
                   ขอเพียงเริ่มต้นที่ดี
                       ทำวันนี้ให้ดีอย่างที่คิด
                  อาจเสียใจบ้างที่พลั้งเผลอ
                                             แต่นั่นคือ...ชีวิต..ของเธอ
              จงมั่นใจ
                   ทำอะไรให้มั่นใจเสมอ
                ทุกสิ่งที่พานพบเจอะเจอ
                  จะสอนให้รู้ว่า  คุณค่าของเธอ
                           คืออะไร ?.........

                

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ทัศนาจรน์สู่น้องผึ้ง

คำสำคัญ (Tags)#นิสิต#bio-apiculture

หมายเลขบันทึก: 45357, เขียน: 19 Aug 2006 @ 19:49, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 15:40, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (4)

อ่านแล้วรู้สึกว่าชีวิตเรายังมีอะไรต้องทำ ต้องค้นหาอีกเยอะ...สู้กันต่อไปครับ   ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆ นะครับ
A"care"Honney
เขียนเมื่อ 21 Sep 2006 @ 20:46

ค่ะ..อยากขอบคุณเช่นกันค่ะสำหรับคนที่เข้ามาอ่านบันทึกหวังว่าคงจะเป็นแรงผลักดันให้คนหลายๆคนที่คิดว่าท้อได้มีแรงกาย แรงใจ ที่จะก้าวไปข้างหน้าแล้วทำวันนี้ให้ดีที่สุดค่ะ.....

" แล้ววันนี้คุณยิ้มแล้วหรือย้งค๊ะ "

สุรศักดิ์
IP: xxx.26.144.160
เขียนเมื่อ 29 Jan 2008 @ 13:15
เพลง : อยากให้เธอรู้ *-*ประกอบละคร รักเดียวของเจนจิรา*-* หากเธอพ่ายแพ้ ท้อแท้ สิ้นหวังในใจ หมดทุกอย่าง อยากตะโกนอยากร้องไห้ ระบายให้สะใจ ปิดตัวเองเพื่อเธอ (จะ) หลบหนีไปให้ไกล จากวันนี้ที่โหดร้ายเกินจะทน อยากปลอบใจให้เธอ ได้หายระทมในหัวใจ แต่ก็คงทำไม่ได้ ก็เธอไม่เปิดใจ ได้แต่เพียงบอกเธอ ว่าฉันยังคอยห่วงใย อยากให้เธอฟังเอาไว้ สักครั้ง เธอไม่ใช่คนแรกที่ร้องไห้ และไม่ใช่คนสุดท้ายที่เสียน้ำตา เธอยังต้องเจอเรื่องราวเลวร้ายกว่า กับชีวิตที่ต้องฟันฝ่า อีกมากมาย ในชีวิตหนึ่ง คงต้องมีแพ้ หากเธอแพ้ แก้ตัวและเริ่มใหม่ วันที่หมองมัว คงจะสดใส เมื่อรอยยิ้มรับมือกับรอยน้ำตา
สุรศักดิ์
IP: xxx.26.144.160
เขียนเมื่อ 29 Jan 2008 @ 13:23
LIVE AND LEARN ร้องโดย กมลา เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป มีสุขสม มีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด