งานไหนก็ยิ่งใหญ่เสมอ
วันนี้ได้ไปเยี่ยมชมศูนย์ฟื้นฟูคนพิการ ที่ห้องกายอุปกรณ์เห็นน้องผู้หญิงคนหนึ่ง มือขวาขาดเหลือแต่ข้อมือ แล้วใช้อุปกรณ์หนีบดินสอเข้าก็ข้อมือฝึกเขียนและลากเส้นอยู่ ในใจก็คิดว่าเฮ้อจะฝึกไปทำไมหนอ ไม่ฝึกใช้มือซ้ายเขียนมะง่ายกว่าเหรอดีกว่ามานั่งฝึกไอ้ที่ด้วนๆให้มันยากทำไมหว่า สักครู่พี่นักกายอุปกรณ์ก็อธิบายให้เราฟังว่า น้องคนนี้เคยทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์จำเป็นต้องใช้ทั้งสองมือพร้อมกัน ถ้าสามารถฝึกมือข้างที่ด้วนให้ใช้งานได้ ก็จะสามารถทำงานได้เหมือนเดิม ผู้พิการบางคนมีความต้องการอยากเป็นนักกีฬาปิงปอง นักกายอุปกรณ์ก็จะพยายามทำอุปกรณ์ให้เขาสามารถที่จะทำตามความฝันของเขาได้ แนวคิดความสุขเกิดจากการยอมรับ ถ้ายอมรับความพิการที่เป็นอยู่ ก็คงไม่ต้องดิ้นรน แล้วความฝันที่หายไปละจะตามหาได้จากที่ไหน มนุษย์เรามีความหวังและความฝัน เป็นพลังจริงๆ การพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ผู้พิการกลับมาทำอะไรๆได้เหมือนเดิม ไม่ต้องลดระดับของความฝัน แล้วยอมรับ ช่างเป็นแนวคิดที่สวยงามจริงๆ นักกีฬาพิการก็คงยังเป็น inspiration ให้ผู้สูญเสียได้กลับมามีแรงใจที่จะยืนอยู่บนโลกนี้อย่างเท่าเทียม ขอบคุณมากๆครับ จนท.ศูนย์ฟื้นฟูคนพิการงานของพี่ๆยิ่งใหญ่จริงๆ
ที่มาของภาพhttp://www.bjreview.com.cn/paralympic_games/images/attachement/jpg/site23/20080917/000c76db430d0a3aa16506.jpg