จากการอ่านบันทึกใน gotoknow นอกจากได้สาระหลากหลายแล้ว น่าจะเกิดข้อสังเกตที่ดีๆมากมายที่ได้จากการค้นพบใน gotoknow แห่งนี้

นายบอนได้ข้อสังเกตจากบล็อก

ของคุณอุทัย อันพิมพ์

ถ้าเปิดอ่านบันทึกในบล็อกนี้แล้ว ประเด็นที่หยิบมาบันทึกนั้นมีความน่าสนใจมากทีเดียว หากดูเผินๆ เหมือนการบันทึกไปเรื่อยๆ บันทึกธรรมดาๆจากสิ่งที่ได้พบ ได้สัมผัส

แต่การที่เขียนบันทึกต่อเนื่องไปเรื่อยๆ ทำให้มีรูปแบบเฉพาะตัว ซึ่งความสม่ำเสมอในส่วนนี้ ยิ่งจะตอกย้ำจุดยืนในการนำเสนอให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

.และเกิดพลังความรู้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ กับการดึงสิ่งที่คิดออกมาให้คนอื่นได้สัมผัสทางตัวอักษรได้

ความรู้ ความทรงจำแต่ละเรื่องนั้น หากสามารถบันทึกไว้ ไม่ผลัดวัน ไม่มีข้ออ้าง จะสามารถเก็บรายละเอียดได้สมบูรณ์มากกว่า เรามานั่งเขียนเรื่องนั้น เมื่อเวลาผ่านไปแล้วหลายวัน ซึ่งอาจจะทำให้หลงลืมบางประเด็นไปบาง หรือมีประเด็นใหม่ๆ ให้เขียนบันทึกอีก ทำให้ประเด็นเดิมที่อยากจะบันทึก ตกหล่น หายไป หรือไม่ได้ถูกบันทึกไว้เลย


จากข้อสังเกตที่ได้ นำมาสู่ประเด็นที่น่าคิดครับ
1)  วันวานไม่มีทางย้อนกลับมาได้ มีแต่ปัจจุบันและอนาคตที่จะมาถึง ดังนั้น ย่อมไม่สามารถเขียนเรื่องที่เกิดขึ้นในวันวานได้ครบทุกรายละเอียดเท่ากับการ บันทึกไว้เมื่อผ่านเหตุการณ์นั้นในเวลาที่ไม่นานนัก

2) หากนักศึกษาปริญญาเอก ตั้งใจที่จะพัฒนาศักยภาพในการถ่ายทอดความคิด และความรู้ต่างๆออกมา เช่น การเขียนบันทึก จะเกิดองค์ความรู้มากมาย รวมทั้งได้พัฒนาตนเองทางด้านความคิด มุมมองที่เติบโตมากขึ้นเรื่อยๆ  มีทั้งความลุ่มลึก รอบคอบ ได้ออกกำลังกายสมองให้แข็งแรงมากที่สุด  เพราะช่วงเวลาในการศึกษานั้น เป็นช่วงเวลาที่ได้รับการพัฒนาทักษะต่างๆมากที่สุด

3) ทุกคนมีีพลังความคิด และความรู้ทั้งนั้น แต่จะมีโอกาสในการปลดปล่อยพลังเหล่านั้นมากแค่ไหน  และสามารถที่จะค้นหาวิธีปลดปล่อยพลังให้เหมาะสมกับตัวเองได้หรือไม่

4) หากคนไทยมีความสามารถในการคิด วิเคราะห์เพิ่มขึ้น และสามารถถ่ายทอดให้คนอื่นรู้ เข้าใจได้ ประเทศไทยจะดีมากขึ้นอีกเท่าไร