ผมไปสิงคโปร์ไม่บ่อย คราวที่แล้วไปในเดือน พ.ย. ๕๓ กับคณะของ ม. มหิดล และเขียนบันทึกเล่าไว้ที่นี่
คราวนี้ไปพักผ่อนที่บ้านลูกสาว ระหว่างวันที่ ๓ – ๗ มิ.ย. ๕๔ โดยสาวน้อยเขาไปล่วงหน้าตั้งแต่วันที่ ๓๐ พ.ค. เพราะลูกสาวเขาขอให้ไปทำหน้าที่แนนนี่ หรือไปเป็นเพื่อนเขา เพราะสามีเดินทางไปทำงานต่างประเทศ และตอนนี้ แม็ป (Map) หลานสาวอายุ ๗ เดือนครึ่งของเราเริ่มหัดยืน และคลานไปทั่วบ้าน วิธีเลี้ยงลูกของเขาทำให้เหนื่อยมาก ต้องการคนไปช่วย แม้จะมีแม่บ้านช่วยงานอยู่ ๑ คนแล้วก็ตาม
โชคดีที่ผมได้ตั๋วฟรีสายการบินสิงคโปร์ จากธนาคารไทยพาณิชย์จากการจับฉลากผู้ลงทุนซื้อกองทุนที่สาวน้อยเขาเป็นผู้จัดการ คำว่า “ตั๋วฟรี” นี้เป็นคำหลอกนะครับ จริงๆ แล้วผมเสียเงิน ๓,๕๓๕ บาท เป็นค่า “ภาษี” ที่ผมไม่รู้ว่าเงินนี้ใครได้ไป แต่สำหรับผมการเดินทางครั้งนี้เสียค่าเครื่องบินในราคาต่ำ นี่คือมายาชีวิตที่เราต้องรู้เท่าทัน
ผมกะไปนอนอ่านหนังสือ และไปวิ่งออกกำลังบนถนน ออร์ชาด เพราะบ้านเช่าของลูกสาวเขาอยู่ที่หัวมุมถนน ออร์ชาด จำได้ว่าผมเคยไปพักโรงแรมแถวนั้น และวิ่งออกกำลังตอนเช้าอย่างมีความสุขมาก จะไประลึกความหลังเสียหน่อย
เวลาบ่ายโมงเวลาสิงคโปร์ (เร็วกว่าไทย ๑ ชั่วโมง) ผมก็ไปถึงสนามบินชางงี ของสิงคโปร์ ลงจากเครื่องบินก็เดินตามขบวนไปขึ้น Sky Train เพื่อไป Terminal 3 เพื่อตรวจลงตราหนังสือเดินทาง และรับกระเป๋า พอออกมาข้างนอกก็มีโชเฟอร์มายกป้ายชื่อต้อนรับ โดยการจัดการของลูกเขย
นั่งรถแท็กซี่ครึ่งชั่วโมงก็ไปถึง อะพาร์ทเม็นต์ ของลูกสาว ระหว่างทางคุยกับโชเฟอร์สนุกสนานและได้ความรู้ ว่าพรรครัฐบาลสิงคโปร์เสียทีในการเลือกตั้งครั้งที่เพิ่งผ่านไป คือทีมของ รมต. ต่างประเทศสอบตก เขาบอกว่าวิธีจัดระบบเลือกตั้งแบบมีผู้สมัครทีมเดียวหลายคนต่อเขต เลือกเป็นทีม เป็นวิธีที่พรรครัฐบาลเอาเปรียบคู่แข่ง เพราะพรรครัฐบาลมีหัวหน้าทีมที่คนรักและชอบในความสามารถในแต่ละเขต คือให้หัวหน้าทีมกะเตงลูกทีมเข้าสภา แต่คราวนี้ทีมเบอร์สองของพรรค ที่เก็งกันว่าจะเป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป สอบตก
ผมชมว่ามาสิงคโปร์ทีไรแปลกตาไปทุกที โดยเฉพาะต้นไม้ ผมชอบมาก เขาบอกว่าสิงคโปร์เปลี่ยนแปลงแบบไม่เคยหยุดนิ่ง และที่น่าสนใจคือ ที่นี่นอกจากภาษีรายได้บุคคลธรรมดาเพียงร้อยละ ๘ และภาษีนิติบุคคลเพียงร้อยละ ๑๔ แล้ว รัฐบาลยังแจกเงินประชาชนด้วย เขาบอกว่าเขาได้รับ S$700 ก่อนเลือกตั้ง ๒ สัปดาห์ โดยรัฐบาลอ้างว่าเป็นการคืนภาษีให้ประชาชน เพราะรัฐบาลมีเงินใช้เหลือเฟือ ส่วนหนึ่งได้จากกำไรในการลงทุนของกองทุนหรือบริษัท เทมาเส็ก โฮลดิ้ง
แปลกมากที่คราวนี้หลานสาวเขาต้อนรับผมอย่างดี ไม่เหมือนตอนมาที่บ้านผม เขาแปลกหน้าผม เห็นหน้าทีไรร้องไห้ทุกที แต่คราวนี้ยิ้มแย้มแจ่มใสทักทาย “จ๋าจ้ะ” ซึ่งเป็นคำเดียวที่ แม็ป พูดได้
ตกเย็นลูกสาวชวนสาวน้อยและผมไปที่ศูนย์อาหารใกล้ๆ บ้าน เอา แม็ป ใส่รถเข็นไป เดินไปสัก ๓๐๐ เมตร ท่ามกลางทางเท้าที่มีต้นไม้ใหญ่น้อยสวยงาม ศูนย์อาหารนี้เรียกได้ว่าสำหรับคนเบี้ยน้อยหอยน้อย แต่สถานที่ก็สะอาดกว้างขวาง และมีร้านอาหาร ขนม เครื่องดื่ม กว่า ๕๐ ร้านย่อยๆ เราไปกินน้ำแข็งไส เต้าทึง รองท้องกัน เพราะเกรงว่าลูกเขยจะกลับมาค่ำ
เช้าวันที่ ๔ ม.ย. ผมตื่นสาย แต่ก็ออกไปวิ่งริมถนน ออกไปที่ถนน Cairnhill แล้ววิ่งไปทางถนน Scott สิ่งที่สังเกตเห็นคือ การปลูกต้นไม้ให้บ้านเมืองร่มรื่นสวยงามนั้น ปัจจัยสำคัญไม่ใช่แค่ปลูกต้นไม้เก่ง แต่ยังขึ้นอยู่กับการออกแบบภูมิสถาปัตย์ด้วย โดยต้องเว้นที่ไว้สำหรับเป็น green area อย่างเหมาะสม ไม่ใช่มุ่งแต่จะเอาพื้นที่สร้างอาคารอย่างบ้านเรา
วิจารณ์ พานิช
๔ มิ.ย. ๕๔
สิงคโปร์
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
