ขณะที่ข้าพเจ้านั่งเขียนบันทึก...เสียงฝนนอกบ้านบ่งบอกว่ายังคงไม่ขาดสาย ข้าพเจ้าเดินทางกลับมาถึงบ้านก็เย็นย่ำมาก การเดินทางครั้งนี้เราเดินทางด้วยการขับรถไปเองกับหมออ้อ (แม่ออกอ้อ) โดยไปที่วังน้ำเขียวก่อน( วังน้ำเขียวและการเรียนรู้ R2R) แล้วค่อยมาในกระบวนการเรียนรู้ Note Taker

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว...การมาครั้งนี้ไม่สามารถที่เข้าร่วมเป็นผู้รับการอบรมด้วยได้ จึงขันอาสาพี่ติ๊กที่จะช่วยงานในเรื่องการจัดการ ซึ่งก็ทำได้ไม่เต็มที่เท่าไรนัก จึงอาศัยที่จะทำตัวให้เป็นประโยชน์มากที่สุดก็คือ การทำหน้าที่คอยจับภาพเรื่องราวและเล่าผ่านผัสสะที่ได้สัมพันธ์...

ผ่องถ่ายเรื่องราว...ผ่านใจ

บรรกาศสองวันถือว่าเป็นวันแห่งพลังใจ เพราะแต่ละท่านที่มาร่วมกระบวนการนั้นล้วนมาด้วยใจที่เปิดรับ "ใจ" นั้นสำคัญ...ใจนั้นมาก่อนจึงไม่แปลกที่มิตรภาพจึงเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว แม้แต่พี่แป๋วซึ่งเป็นผู้บริหารระดับสูงของศูนย์มะเร็งอุบลราชธานี...ถือว่าเป็นฟันเฟืองสำคัญของเครือข่ายอุบลศรีโสธรเจริญเองก็ละออกจากตัวจากตนร่วมเรียนรู้ด้วยใจที่น้อมรับ หรือแม้แต่ อ.ดร.ปุยจาก สสจ.แพร่เองก็เช่นกันเปิดประตูรับอย่างไร้เงื่อนไขต่อกระบวนการเรียนรู้

ตลอดสองวัน...ข้าพเจ้านั่งอยู่เงียบๆ หลังห้องประชุม capture ไปด้วย ถ่ายภาพไปด้วย เขียนหนังสือไปด้วย เขียนบันทึกไปด้วย...สลับกับการโหลดหนังสือมาเก็บไว้อ่านระหว่างเดินทางไปนั่นนี่...

ในความละออกจากความมีตัวตน ได้ทำหน้าที่เป็นนักสังเกตการณ์แม้ว่าบางช่วงขณะจะทำได้ไม่ดีนัก เพราะอาจเผลอพลาดพลั้งไปกระทำการรบกวนกระบวนการอย่างไม่เจตนา ... แต่ก็ไม่ได้ทำให้รูปแบบการเรียนรู้เสียไปมากนัก (นี่ถือว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่พึงทำ เช่นไปถ่ายภาพ...หรือทำเสียงรบกวน)

การถอดบทเรียนที่ออกมาจากใจ...สะท้อนภาพผืนใหญ่ผืนรวมของ Note Taker รุ่นนี้ได้อย่างงดงามนัก เพราะสิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้คือ...มิตรภาพแห่งใจ

จากข้อมูลดิบ...ที่พยายามพิมพ์เพื่อดักจับถ้อยความ

Aar note taker

ความคาดหวัง
สิ่งที่ได้เกินคาด
สิ่งที่ยังไม่ได้
การปรับใช้

พูดจากใจไม่มีถูกไม่มีผิด

ความคาดหวังความรู้และเทคนิคการได้เครือข่ายสิ่งที่เกินความคาดหวังคือได้มิตรภาพได้ฝึกเทคนิคสมาธิการรับฟังผู้อื่น ความรู้เชิงทฤษฎียังได้น้อยเพื่อนำไปใช้อ้างอิง โดยบทบาทจะนำกลับไปใช้ในงาน

อยากจะเป็นผู้จดบันทึกได้ละเอียดได้รู้เทคนิคเกินคาดคือได้เพื่อนร่วมอุดมการณ์ เราต้องตั้งใจฟังจึงจะได้จดบันทึกมากขึ้นนำไปสอนเทคนิคให้น้องๆเช่นการเล่าเรื่อง การบันทึก

ไม่ได้คาดหวังพอมาแล้วได้มากรู้จักสุจิปุลิให้เข้มข้นได้หลักการของคุณลิขิตการจับเนื้อหาอารมณ์ไม่มีอะไรผิดหวังมีแต่เกินคาด คือ สนุก

คาดหวังว่าต้องนำกระบวนการกลับไปทำงานเทคนิคการสกัดความรู้ยังได้น้อยอยู่ได้กระบวนการมากKM

ได้เพื่อนใหม่เป็นผู้บันทึกเทคนิคการจับใจความได้เพิ่มมากเลย รู้แล้วว่าคุณลิขิตคืออะไรต้องทำงานคู่กับคุณอำนวย

พบว่าเป็นเรื่องเดียวกันกับเทคนิคทางวิจัยเชิงคุณภาพแต่ต่างกันตรงที่ได้ในการพัฒนาคนและจะนำสิ่งที่ได้นี้ไปใช้กับนักศึกษาได้มากเหมาะสมกับเวลา

อยากจะมาศึกษารูปแบบมาหาเครือข่าย สิ่งที่ได้เกินคาดคือความสุข

ได้ความเป็น note taker เห็นพลังKM กลับไปจะไปเรียนรู้เพิ่มเติม

ได้ครบตามคาดหวัง มาเรียนรู้วิธีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ นำไปขยายKMในบ้านเรา

ได้เพื่อนใหม่ได้การจับประเด็นเกินคาดคือได้สติทำให้เรารู้จักเราในการทำงานในปัจจุบัน

ฝึกบันทึกได้เพื่อนได้พักผ่อน ได้ครบตามคาด เคยทำแต่ไม่เคยอบรมได้ลองทำมาจับประเด็นได้ว่าถ้าเป็นเรื่องเล่าต้องได้ครบสิบข้อสรุปตามเนื้อหาได้ฝึกตัวเองมากขึ้น. ได้เพื่อนได้เครือข่าย ได้แชร์ประสบการณ์วิธีการและการนำไปใช้. ไปทำคือไปจัดอบรมให้กับหน่วยงานเทคนิควิธีการ อยากให่อาจารย์ช่วยดูเพิ่มเติมมากกว่านี้ในการชี้แนะในงานที่เราเขียนว่าถูกต้องมากน้อยแค่ไหน

คาดหวังการจดบันทึกเป็นการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆการจับประเด็นสิ่งที่ได้เกินคือมิตรภาพ เครือข่าย นำการเรียนรู้ไป ใช้ในงาน r2r

อยากรู้วิธีการทั้งหมดของคุณลิขิตประทับใจทีมจัดงานในความเป็นกันเองได้มิตรภาพและความเป็นเครือข่ายส่วนทักษะต้องไปฝึกอีกเยอะ

จะนำรูปแบบไปใช้ในการรับส่งเวรสิ่งที่มาอยากได้เพื่อนใหม่เครือข่ายสิ่งที่เกิดคือรูปแบบการเรียนรู้ กลับไปถ่ายทอดและเชื่อมต่อเครือข่ายและฝึกหัดเขียนและใช้ในงานต่อไป

อยากได้ทักษะการเขียนรอบนี้เขียนเรื่องเล่าเร้าความรู้สึกสิ่งที่เกินความคาดหวังคือได้เครือข่าย เหนียวแน่นความสัมพันธ์ที่แนบแน่น กลับไปทำคือเขียนวารสารเรื่องเล่าเร้าพลัง กลับไปต้องไปทำจริงและไปtraining ในเครือข่ายของเรา คาดหวังจัดเลี้ยงรุ่นคุณลิขิตเสนอศูนย์มะเร็งเป็นเจ้าภาพ

ยอมรับว่าก่อนมาไม่รู้เรื่อง อ่านแต่หนังสือแต่ไม่ได้ปฏิบัติจริง เริ่มเข้าใจnote taker มากขึ้นแต่ยังขาดในเรื่องคุณอำนวย กลับไปจะพยายามจะไปขยายต่อ

คาดหวังเรียนรู้คุณลิขิตได้สมหวัง อยากได้เครือข่ายก็ได้ นำความรู้ไปทำกับงานประจำ

งานนี้มาแบบคาดไม่ถึงคือการใช้เวลาแค่นี้ได้ประะโยชน์เยอะมาก ขอบคุณในโอกาสที่ได้มาแชร์มาได้ประสบการณ์

มาครั้งแรกได้เกินความคาดหวังได้เครือข่ายเป็นกันเอง นำไปปฏิบัติไปถ่ายทอดกับน้องๆในทีมงาน

มาเป็นแมวมองทำให้ได้ตามเป้าหมายประทับใจและสนุก คาดหวังว่าจะจัดอบรม และทบทวนในรุ่นก่อนๆมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ว่ามีสิ่งใหม่ๆมาเติมเต็มให้กัน

รู้สึกว่าสิ่งที่ได้ดีมากๆคือเกิดความสัมพันธ์ น่าจะได้มีการมาแชร์กันมีการรีเฟรช เช่นในเรื่อง KM

ได้รู้การจับประเด็นใจความและรูปแบบ ได้เรียนรู้จากวิทยากรและเพื่อนๆในกลุ่ม

ได้เห็นรูปแบบการจัดงานที่แตกต่างจากที่เคยไปได้รับความรู้เพิ่มเติม ได้ลงมือปฏบัติลองฝึกเขียนกลับไปจะนำไปใช้ในงาน

ได้เกินความคาดหวังบรรยากาศมีความสุข มีความรัก ได้มีวันนี้ถือว่าสิ่งที่ได้รับต้องกลับไปขอบคุณคนที่สนับสนุนให้เราได้มา ได้เรียนรู้การพูดการฟัง การทำงานเป็นทีม การให้กำลังใจมันคือความสนุกสนานที่ลงตัว เกมส์ที่เล่นทำให้ประทับใจ นำไปใช้ในการทำงานเพื่อให้เกิดการเเรียนรู้และการพัฒนา

ได้รู้จักคนเขียนเก่งเล่าเก่ง แอบจดจำและจะนำไปพัฒนาตัวเอง นอกจากนี้ยังรู้ในการเข้ากลุ่ม นำสิ่งที่ได้ไปพัฒนาทักษะการจด นำเทคนิคการฟังไปใช้กับผู้ป่วยและการทำงานเกินคาดคือไม่คิดว่าเขียนแล้วจะได้สี่ดาว

ได้รู้เกณฑ์เรื่องเล่าอย่างละเอียด จะกลับไปเชิญชวนให้น้องๆมาร่วมกิจกรรมเรื่องเล่า

เรื่องเล่าเรื่องราวหลากหลายมากมายเกิดขึ้นในสองวันนี้...

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว Note Taker ที่บ่มเพาะมานี่ไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้คอยจดข้อมูลและส่งต่อให้ทีมงาน R2R เท่านั้น หากแต่เขาและเธอต่างเป็นฟันเฟืองที่สำคัญที่จะสะท้อนเรื่องราวของประวัติศาสตร์การขับเคลื่อน R2R แต่ละเครือข่ายๆ ได้เป็นอย่างดี...

หากว่า...การเรียนรู้ครั้งนี้ไม่ได้จบเพียงแค่สองวันหรือทำงานเฉพาะเป็นผู้จดชวเลขอย่างชำนาญให้ทันเวลา...

Note Taker ที่ดีต้องมีศิลปะและใจที่นอบน้อมเที่ยงตรงต่อสิ่งที่ตนสัมผัสและผ่องถ่ายออกมาอย่างไม่มีอคติ...

จบลงด้วยภาพนี้ที่เห็นบั้นท้ายมังค์กี้ร์ (กี้ร์) แบบไกลๆ...ที่นั่งเอาบั้นท้ายชนกันกับพี่แป๋ว (เสื้อลายเฉดชมพู)

...

๑๗-๑๘ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๔