ทุ่งท้องนากับวิถีชีวิต
ภูมิปัญญาของชาวไทย โดยเฉพาะชาวอีสาน เมื่อข้าวตั้งท้อง เขาทำหุ่นไล่ฟางเพื่อไม่ให้นกมากินข้าว แต่ปัจจุบันพวกเราใช้ปืนไล่ยิง หรือสารเคมีปราบปราม ในที่สุดสารเคมีก็ไปทำลายไส้เดือนและมนุษย์ด้วยกัน เมื่อไส้เดือนตายก็ไม่มีผู้พรวนดินให้ชาวนา ดินก็ไม่อุดมสมบูรณ์ แข็งตัว ดินไม่ร่วนซุย ในที่สุดปลูกข้าวก็ไม่งาม แถมยังวัวควายก็ถูกขายกลายเป็นควายเหล็ก มูลควายก็ไม่มี ขาดทั้งปุ๋ยขาดทั่งควาย วิถีชีวิตที่เกื้อกูลซึ่งกันและกันระหว่างธรรมชาติและมนุษย์ก็ต่างคนต่างอยู่และอยู่อย่างจ้องจะเอาผลประโยชน์ของตนเป็นที่ตั้ง
เมื่อภูมิปัญญาเก่าหาย ปัญญาใหม่ก็ไม่งอกเงยขึ้น หุ่นไล่ฟางต่อไปต้องไปอยู่ในพิพิธภัณฑ์ ซึ่งต้องไปจ้างดูที่เมืองนอก
อนาถใจไหมครับ ทำอย่างไร ภูมิปัญญาดีมีคุณค่าในอดีตจะกลับมาอยู่กับพวกเราและช่วยพวกเรา
บรรยากาศท้องนาน่าอยู่ แต่พวกเรามักจะลืมคนอยู่นา
กระท่อมน้อยปลายนาช่างน่าอยู่
มาเป็นกำลังให้ลูก มจร. เหมือนกันครับ