กระเบน

แม้ว่ากระเบนนก(Eagle Ray) และกระเบนราหู(Manta Ray) ปลาทั้ง 2 ชนิดนี้จะมีลำตัวเป็นแผ่นคล้ายกับปีกนก และมันใช้ปีกโบยบินไปในห้วงน้ำเหมือนๆกัน แต่สิ่งที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดที่สุด คือ ลักษณะของส่วนหัว กระเบนนกจะมีส่วนหัวที่แหลมยาว ส่วนเจ้ากระเบนราหูจะมีครีบส่วนหน้า หรือ Cephalic Fin สองอันโผล่ออกมาจากส่วนหัว เจ้ากระเบนนกที่มีขนาดเล็กกว่านั้น เป็นปลาที่ล่าเหยื่อในบริเวณหน้าดิน โดยจะใช้ปากที่มีลักษณะคล้ายหนู ไซ้หาเหยื่อจำพวกกุ้งปูตัวเล็กๆ ที่อยู่บนพื้นทรายหรือดินเป็นอาหาร ส่วนกระเบนราหู ซึ่งเป็นกระเบนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกนั้น มีวิธีการหากินที่แยบยลกว่า โดยอ้าปากออกกว้างคล้ายๆกับถุงอวนหรือตาข่าย แล้วว่ายทวนกระแสน้ำ คอยให้แพลงก์ตอนที่ล่องลอยปะปนมากมายในกระแสน้ำไหลผ่านเข้ามาในปากของมันเอง กระเบนนกเป็นปลาที่พบเห็นได้ค่อนข้างบ่อยในทะเลอันดามัน ตามข้างชายเกาะและกองหินกลางน้ำทั่วๆไป โดยเฉพาะที่กองหินแฟนตาซี อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน จังหวัดพังงา เป็นจุดดำน้ำที่พบกระเบนนกได้เสมอๆ ประมาณปี 2538 - 2539 ซึ่งเป็นช่วงที่มีการจับปูจักจั่นกันใหม่ๆในบริเวณดอนนอก หมู๋เกาะสิมิลัน ในช่วงนั้นไม่ว่าเรือให้บริการดำน้ำแบบ Liveaboard ลำไหนก็ตาม มักจะต้องมีเมนูพิเศษคือปูจักจั่นต้มกินกันเกือบทุกคืน จุดที่จอดเรือนอนในอ่าวหน้าเกาะเก้า อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน เศษเปลือกปูจักจั่นที่ถูกทิ้งลงในแม่น้ำในบริเวณนั้น กลายเป็นสิ่งที่ล่อให้กระเบนนกว่ายเข้ามาวนเวียนในเวิ้งอ่าวเล็กๆ นั้นอยู่เสมอ แต่หลังจากปี พ.ศ. 2540 เป็นต้นมาจนถึงบัดนี้ การที่จะได้พบเห็นกระเบนนกแทบจะนับครั้งได้ ขณะที่กระเบนราหู ซึ่งสมัยก่อนนั้นพบเห็นได้ไม่บ่อยนัก กลับกลายเป็นดาวเด่นของทะเลอันดามัน