ใจสงบเพราะศ๊ล
ศีล จึงเป็นรากฐาน เป็นรากเหง้าที่เราต้องศึกษา ที่เราสมาทานศีล 5 ศีล 8 ศีล227 นี่เป็นอาการของศีล ไม่ใช่ตัวศีล ตัวศีลคือตัวจิต ตัวเจตนา เจตนางดเว้น งดเว้นจากการกระทำ การพูดที่เป็นบาป เป็นอกุศล คือหิริโอตตัปปะ ละอายต่อบาป กลัวต่อบาป ศีลบางครั้งแปลว่า ปกติ คือ กายปกติ กายไม่เบียดเบียนกัน วาจาปกติ สัมมาวาจา เป็นวาจาที่ไม่มีโทษ เม่อพูดไปแล้ว ตัวเองไม่เดือดร้อน ผู้อื่นไม้เดือดร้อน ใจปกติคือ ใจสงบนั่นแหละ ใจสงบเป็นศีล
อ้างอิงจาก "ทุกข์เพราะคิดผิด" โดยพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก
เรียน ตุณสุรัตน์ ถูกนะชื่อ ผมน้องใหม่เพิ่งนำเสนอแนวคิด ฝากข้อคิดเห็นให้ผมด้วยเป็นพระคุณยิ่ง
ดีใจที่สุดค่ะที่ได้สมาชิกใหม่และมีความคิดที่ตรงกัน การช่วยเหลือให้อื่นพ้นทุกข์ เป็นความสุขของเราอย่างหนึ่ง ชีวิตของเรามีหลายสิ่งหลายอย่างที่เรียนรู้หากเราคิดทบทวนและไตร่ตรองจากสิ่งที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบันว่าสิ่งไหนคือความทุกข์ และสิ่งไหนคือความสุข และในอนาคตจะทำอย่างไรต้องเอาชนะใจตนเองด้วยความอดทนอดกลั้น ทุกอย่างจะประสบความสำเร็จในชีวิต ขอเป็นแรงใจนะค่ะ ยินดีให้คำปรึกษาค่ะ
ชอบครับ ผมอยู่วังสามหมอ สพป.อด.2