"เพราะความงดงามของวัยเยาว์
จำทำให้วันนี้ของเราสดใสอยู่เสมอ
ไม่ว่าปัจจุบันชีวิตจะเติบโตสักแค่ไหน
จงอย่าละเลยเพื่อนเก่า...."
เคยสังเกตไหม ไม่ว่าชีวิตจะเจอความทุกข์มากมายสักเท่าไรแต่ทุกครั้งที่ได้เจอเพื่อนเก่า เราจะสดใสและหัวเราะเสียงดังได้เสมอไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสมัยเรียนมัธยม หรือเพื่อนที่เรียนมหาวิทยาลัยมาด้วยกัน เราจะมีความงดงามในช่วงเวลานั้นแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ วันวานทำให้วันนี้งดงามเสมอ...
เมื่อไรที่เพื่อนเก่ามารวมตัวกัน ทั้งเราและเพื่อนจะเป็นเหมือนขุมพลังชีวิตของกันและกัน พอชีวิตหมุนมาเจอกัน เราจะสนุกและมีความสุขกับวันเวลาดี ๆ แล้วหัวใจเราจะอ่อนเยาว์และมีพลังพร้อมที่จะผจญภัยในโลกกว้างท่ามกลางความโหดร้ายของชีวิตจริงในโลกแห่งความเป็นผู้ใหญ่
แม้วันนี้จะมีเพื่อนมากมายเข้ามาในชีวิต จงอย่าละเลยเพื่อนเก่า เพราะความเป็นเพื่อนที่คุ้นเคยกันมานานจะมีสายใยบาง ๆ แต่ว่าแน่นหนา ยิ่งนานยิ่งเหนียวแน่น ไม่อ่อนไหวเปราะบางเหมือนคนบางคน ที่เราอาจเผลอเรียกว่าเพื่อนทั้งที่เขาผ่านมาเพื่อผ่านไป
"ในยามที่ชีวิตเหนื่อย บางครั้งแค่ได้มานั่งมองตาและคุยกันเบาๆ กับใครบางคนที่ครั้งหนึ่งเราเคยเข้าใจกัน ก็ทำให้ชีวิตเราเย็นลงได้อย่างน่าอัศจรรย์"
เพื่อนเก่าย่อมอยู่ในความทรงจำของเราเสมอ แต่อย่าละเลยเพื่อนปัจจุบันของเราด้วยนะจ๊ะ เพราะเพื่อนที่อยู่เคียงข้างเราทุกๆ วัน คือคนสำคัญที่ทำให้มองเห็นเพื่อนแท้ในอนาคต และเป็นกำลังใจหนึ่งที่ทำให้เรามีพลังอยากสร้างสรรค์สิ่งดีๆอยู่เสมอ