งานใดที่เราทำให้ด้วยจิตใจที่ "เสียสละ" งานนั้นจึงเป็นงานที่สร้าง "กุศล"

กุศลนั่นเองจะทำให้เรามีความสุขก่อนทำ ระหว่างทำ และหลังทำ

ความสุข ความอิ่มเอม ความปิติ จะเกิดขึ้นนับจากนี้อีกนานเท่านาน

เมื่อใดที่เราเห็นงานที่เราได้เสียสละแรงกาย แรงใจ ทำให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนนั้น งานชิ้นนั้นจะจดจำอยู่ในความทรงจำของเราตราบนานเท่านาน...

 Large_0402201101

งานที่เราทำแล้วได้รับ “เงิน” เป็นผลตอบแทน เมื่อเงินหมดไป ความสุขนั้นก็หมดไปด้วย
แต่ทว่างานที่เราทำแล้วได้รับ “กุศล” เป็นผลตอบแทน ไม่ว่านานแค่ไหนความสุขนั้นจะติดอยู่กับใจของเราตลอดไป...

เงินใช้ซื้อข้าวกินอิ่มได้หนึ่งมื้อ แต่กุศลนั้นทำให้ใจเราอิ่มได้หลายวัน หลายเดือน หลายปี หลายภพ หลายชาติ

การใช้แรงทำงานแลกเงิน ได้มาแล้วก็เสียไป หมดแล้วก็ต้องหาเอาใหม่
การใช้แรงทำงานแลกับกุศล ได้มาแล้วไม่หายไปไหน เป็นสมบัติที่ใครจะมาขโมยไม่ได้

เงินเป็น “สมบัติกำพร้า” หามาแล้วก็ต้องเสียไป ไม่เสียตอนอยู่ก็ต้องเสียตอนตาย
แต่บุญกุศลนั้นแลจะติดตามเราไปนับภพ นับชาติ

ร่างกายที่เราได้เราเกิดมานี้ มิใช่มีไว้เพียงหาเงินเท่านั้น
ถ้าหากได้อัตภาพอันประเสริฐ ได้เกิดมาเป็นมนุษย์แล้วพบพระพุทธศาสนาแล้วนั้น จึงตั้งใจ ตั้งกาย เสียสละ ทำความดี เพื่อให้มีบุญ มีกุศล ติดตามไปในยาม “ตาย...”

Large_2401201108