"วาย" คือสมาชิกในวงค์หมึกยักษ์ ในชื่อภาษาอังกฤษก็คือ Octopus
ใครเห็นหัวเรื่องวันนี้ต้องถามว่า
โวยวาย คือ อะไร ใครกันที่โวยวาย แล้วไปโวยวายอะไรที่ชายหาด
ซึ่งในวันนี้ได้หยิบหนังสือนิตยสารสารคดีซึ่งทางโรงเรียนบ้านสระเกษ
ได้รับนิตสารฉบับนี้จากผู้บริจาคทุกเดือน ในคอลัมน์นี้
นิตยสารสารคดี ได้พาเราไปรู้จักกับโวยวาย หรือ "วาย"
คือสมาชิกในวงค์หมึกยักษ์ ในชื่อภาษาอังกฤษก็คือ Octopus
มีถิ่นอาศัยอยู่แถบชายทะเลภาคใต้
โดยเฉพาะตามแนวหาดปะการังที่คลื่นยักษ์ซัดถล่มเมื่อ 5-6 ปีที่แล้วมา
มันคือแหล่งพรางตัวชั้นดีของโวยวาย
บนชายหาดพื้นที่ไม่กี่ตารางเมตรซึ่งน้ำงวดและเต็มไปด้วยก้อนกรวดโขดหิน
การปรับตัวของสัตว์ให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่ควบคุมโดยจังหวะของกระแสน้ำ
คลื่นลม แสงอาทิตย์ร้อนแรง อาหารที่ไม่แน่นอน ที่หลบภัยที่จำกัด
ขณะเดียวกันก็ได้ซึมซับวิถีการปรับตัวและดำรงอยู่ด้วยการพึ่งพาธรรมชาติของคน
โวยวายอาศัยหลบภัยตามเนินปะการัง
ที่มีแอ่งน้ำขังใหญ่ น้อยทั่วบริเวณ น้ำทะเลใสสะอาด
มีเศษปะการัง
ก้อนหินและโพรงหินซึ่งเปรียบเหมือนคอนโดมิเนียมให้เข้าอยู่ได้ทันที
พร้อมทั้งอาหารให้เลือกหลายประเภท วิธีการตกโวยวายคือ
การแหย่ทางมะพร้าวหรือก้านหวายที่เสียบเศษปูไว้ตรงปากรู
ทิ้งไว้จนทางมะพร้าวไหว แสดงว่า
หมึกเริ่มแยงหนวดออกมาและโผล่ส่วนของร่างกายออกมามากขึ้น
แล้วก็ขยับทางมะพร้าวเพื่อยั่ว ให้หมึกถลำตัวออกมา
แล้วคนล่อก็จะใช้เหล็กแทงแล้วรีบงัดตัวมันออกมาจากรูทันที
เพื่อไม่ให้มันใช้หนวดดึงโพรงหินไว้จนตัวขาดหรือหลุดมือไปได้
อาหารที่ทำจากหมึกโวยวายก็คือ วายคั่วกะทิ
จากการภาพที่สารคดีนำเสนอ
เป็นภาพที่หมึกถูกจับขึ้นจากนำ้มันจะสู้ตามสัญชาตญาณนักล่าตวัดหนวดรัดแขนของคนจับและอาจกัดเพื่อให้บอกให้รู้ว่ามันต้องการอยู่รอด
ก็เลยมานึกว่าไม่ว่าคนหรือสัตว์ก็มีสัญชาตญาณการต่อสู้เพื่อการอยู่รอดของตัวมันเอง
ซึ่งในปัจจุบันนี้สภาพสังคมบ้านเราถูกพายุ
พิษเศรษฐกิจทำลายความมีน้ำใจ ความเอื้ออาทรต่อกัน
ประเพณีอันดีงามแทบจะหายเลือนลางไปจากสังคม
แต่สิ่งดีงามที่เห็นและเกิดขึ้นในงานวันเด็กก็คือ
เด็กตัวน้อยๆเข้าแภวเพื่อรับของแจก ของรางวัล มีผู้ปกครองบางคน
กลัวบุตรหลานตัวเองไม่ได้ต้องไปคอยจับลูกหลานแทรกตรงนั้นตรงนี้
เด็กคนที่แทรกแถวเข้าแภวไปพร้อมกับหน้าตาที่ไม่เบิกบาน
มองหน้าเพื่อนข้างๆไม่ติดเพราะตัวเองแทรกแภว
และมันเป็นวัฒนธรรมของคนรุ่นก่อนสืบทอดให้คนรุ่นหลังซึ่งต้องปรับตัวใหม่เข้ากับสังคมใหม่
สวัสดีค่ะ
อ่านชื่อบันทึก คิดว่าเป็นการแสดงออกของคน เมื่ออ่านไปก็รู้ว่าพระเอกเรื่องนี้เป็นปลาหมึกยักษ์ เรื่องจริงไม่ใช่นิทานมันโหดร้ายอย่างนี้เลยนะคะ ... เศร้าใจค่ะ
วันเด็ก....เด็กได้แสดงออกอย่างเต็มที่ มีความกล้าในทางที่ถูก มีผู้ใหญ่คอยดูแลเป็นกำลังใจ เพื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ เป็นอนาคตของชาติ....อยู่ที่ว่าผู้ใหญ่ในวันนี้เป็นตัวอย่างที่ดีพอให้เด็กหรือไม่
วันเด็กที่นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ ลำพูนค่ะ
เห็นบรรยากาศวันเด็ก แบบย้อนยุค แล้วก็ปลื้มใจ (เอะรึว่าเราแก่ไปหรือเปล่า ) วัฒนธรรมประเพณีไทยควรค่าแก่การอนุรักษ์ไว้
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นมากๆค่ะ