วรรณกรรมเรื่องหนึ่ง ๆ คนเขียนอาจ สร้างให้ตัวละครต้องเผชิญอุปสรรคในชีวิตมากมาย จนบางทีดูเหมือนไม่มีทางออก หรือไม่ก็ดุเหมือนมีทางให้เลือกมากมายคล้ายเกมปริศนาหาทางกลับบ้าน
นกที่ไร้รัง
บางคนบอกว่า ใครที่ชอบอ่านวรรณกรรม หรือนิยายที่เรื่องจบลงด้วยความสุขสมหวัง มักมีความเป็นเด็กอยู่ในตัวสูง แต่ฉันว่าจริง ๆ แล้วไม่ว่าใครก็ต้องการให้ชีวิตของตัวเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว คือแม้จะรู้ดีว่าชีวิตต้องพบและผ่านอุปสรรคมากมาย แต่ยังไงก็ขอให้จบดี ๆหน่อยแล้วกัน วรรณกรรมเรื่องหนึ่ง ๆ คนเขียนอาจ สร้างให้ตัวละครต้องเผชิญอุปสรรคในชีวิตมากมาย จนบางทีดูเหมือนไม่มีทางออก หรือไม่ก็ดุเหมือนมีทางให้เลือกมากมายคล้ายเกมปริศนาหาทางกลับบ้าน ที่เคยเล่นกันในสมัยเด็ก ๆ อ่านไปก็ลุ้นกันไปว่าทางที่ตัวละครเลือกจะพาไปสู่ความสุขในที่สุดหรือไม่ เหมือนเกมเหมือนกันเมื่อหาทางออกได้เกมจบ เรื่องก็จบอย่างมีความสุข แต่การอ่านวรรณกรรมดีๆสักเรื่องหนึ่ง ได้อะไรมากกว่าการเล่นเกมของเด็ก เพราะเมื่ออ่านจบแล้วยังมีเรื่องให้จดจำประทับใจ และเป็นบทเรียน เป็นแรงบัลดาลใจ หรือมีเรื่องให้คิดต่อได้อีกมาก
นกที่ไร้รัง [ Homeless Bird ] เป็นวรรณกรรมอินเดียที่คนเขียนเป็นฝรั่งชื่อ กลอเรีย วีแลน และได้รับรางวัล National Book Aword แปลโดย กิติมา อมรทัต นักแปลที่มีชื่อเสียงโดยเฉพาะด้านวรรณกรรมอินเดีย สำนักพิมพ์มติชนพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2545 ราคา 135 บาท เป็นเรื่องที่อ่านแล้วนอกจากจะได้รับความบันเทิงเริงใจในแบบนวนิยายทั่วไปแล้ว ยังได้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต/วัฒนธรรม ความเชื่อและวิธีคิด แบบอินเดียอีกด้วย
เห็นเรื่องราวเกี่ยวกับอินเดีย ถือว่าน่าสนใจมาก หากมีเวลาต้องซื้อมาอ่านบ้างแล้วครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณมากที่แวะมาอ่านค่ะ พอดีครูหลิวหายหน้าหายตาไปนาน การงานเยอะแยะค่ะ - จะมาต่ออีกทีชักต่อไม่ค่อยติด ทีหลังตั้งใจว่าจะพยายามไม่ห่างบล๊อกไปนาน ๆ แบบนี้อีกค่ะ