รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดว่าด้วยการจัดระเบียบการปกครองประเทศสำหรับประเทศไทย นับจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช ๒๕๗๕ เป็นต้นมา ได้มีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขและประกาศใช้รัฐธรรมนูญและธรรมนูญการปกครองอีกหลายฉบับ เพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาวการณ์บ้านเมืองที่ผันแปรเปลี่ยนแปลงในแต่ละยุคสมัยบรรดารัฐธรรมนูญและธรรมนูญการปกครองที่มีมาทุกฉบับ มีสาระสำคัญเหมือนกัน ที่ยึดมั่นในหลักการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ทรงใช้อำนาจนิติบัญญัติทางรัฐสภาทรงใช้อำนาจบริหารทางคณะรัฐมนตรี และทรงใช้อำนาจตุลาการทางศาล จะมีเนื้อหาแตกต่างกันก็แต่เฉพาะในเรื่องสถานภาพของรัฐสภาและสัมพันธภาพระหว่างอำนาจนิติบัญญัติกับอำนาจบริหาร เพื่อให้เหมาะสมกับภาวะการณ์ของบ้านเมืองในขณะนั้น ๆ

๑.  พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว         พุทธศักราช ๒๔๗๕

๒.   รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช ๒๔๗๕

๓.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๘๙

๔.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๔๙๐

๕.  รัฐธรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๙๒

๖.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕

๗.  ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๐๒

๘.   รัฐธรรมนูญราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๑

๙.  ธรรมนูญการปกครองแห่งราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๑๕

๑๐.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕+๗

๑๑.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๙

๑๒.  ธรรมนูญการปกครองแห่งราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๒๐

๑๓.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๒๑

๑๔.  ธรรมนูญการปกครองแห่งราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๓๔

๑๕.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๓๔

๑๖.  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐

๑๗.  เปรียบเทียบบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

พุทธศักราช ๒๕๓๔ กับ พุทธศักราช ๒๕๔๐