เรื่องนี้ข้าพเจ้ามิได้เกิดขึ้นโดยตรงกับตัวข้าพเจ้าเอง
แต่เกิดขึ้นกับเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานประจำวันของหน่วยงานของข้าพเจ้า
ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ให้คำปรึกษาปัญหาทางกฎหมายประจำวันแก่ประชาชนผู้มาขอรับบริการ
โดยเจ้าหน้าที่ท่านนั้นได้อนุเคราะห์เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า
"วันหนึ่งมีผู้มาขอรับบริการรายหนึ่งมาขอปรึกษากฎหมาย โดยขอให้ชื่อเรียกของผู้มาขอรับบริการว่า คุณ "พี่" เจ้าหน้าที่ก็ได้ขอให้คุณพี่เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่า คุณพี่โดนด่า ซึ่งเจ้าหน้าที่ผู้นั้นข้าพเจ้าขอใช้คำเรียกว่า คุณ"น้อง" คุณน้อง ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ก็ถามว่าเค้าว่าว่าอะไร
ซึ่งเมื่อคุณพี่เล่าคำด่าให้ฟังแล้วคุณน้องก็แนะนำว่าเข้าหลักผิดกฎหมายอาญาในเรื่องการหมิ่นประมาท แล้วคุณพี่ก็เล่าให้ฟังต่อไปอีกว่า คุณพี่ได้ยินหลายข้างบ้านด่าคุณพี่ตลอดเวลา แม้แต่เวลาอยู่ในบ้าน ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามจะได้ยินเสียงข้างบ้านว่าให้คุณพี่ คุณน้องชักนึกเอะใจ แล้วก็ถามต่อไปว่า เค้าพูดต่อหน้าคุณพี่หรือเปล่า คุณพี่ก็ตอบว่า ไม่ แต่คุณพี่ได้ยินทางกระแสจิต มันดังอยู่ในกระแสจิตตลอดเวลา พาให้เข้าพเจ้านึกถึงละครเรื่องหนึ่งไม่ทราบว่าหลายท่านจะเคยดูหรือเปล่า
เรื่อง "หน้ากากดอกซ่อนกลิ่น" แต่คุณพี่ท่านนี้หากเป็นจริงก็คงจะเหลือเชื่อ
ทำเอาคุณน้องที่ให้คำปรึกษาอึ้งไปชั่วครู่ แล้วคุณพี่ก็ชักสีหน้าไม่พอใจ และพูดกับคุณน้องด้วยคำว่า "ชั้นได้ยินนะว่าตอนนี้เธอก็กำลังด่าชั้นอยู่เหมือนกัน" คุณน้องซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ก็ทำอะไรไม่ถูกเลยเมื่อตั้งหลักได้แล้วคุณน้องก็แนะนำไปว่า มีคนที่จะช่วยเหลือคุณพี่ได้เพียงสองท่านเท่านั้น คือ หนึ่งคุณหมอ และสองคือจิตแพทย์ แล้วคุณพี่ก็บ่นพึมพำและจากไป
นี่คือประสบการณ์ขำขำที่ให้คำปรึกษาทางกฎหมาย
ข้าพเจ้านึกถึงน้องๆ ที่ทำหน้าที่นี้แล้วข้าพเจ้าก็เห็นใจเขา ขอเป็นกำลังใจให้คุณน้องนะคะ
ช่วยเหลือไปเถอะคะ นึกว่าได้บุญนะคะ
เป็นกำลังใจให้นะจ้ะ