ได้มีโอกาสได้ใกล้ชิด ครูบาอาจารย์ ถือว่าเป็นวาสนา และปริศนา ก็มาพร้อมกับวาสนาด้วย

LP ปราโมทย์ : " เมื่อคืนมีทางช้างเผือกมั้ย "

SaToRi : คิด ..... " ไม่ทราบค่ะ หลับไปค่ะ "

LP ปราโมทย์ : " เมื่อคืนมีทางช้างเผือก ทางช้างเผือกไม่ได้หายไปไหน แต่เราจะเห็นหรือไม่เห็นเป็นอีกอันหนึ่ง " นิพพาน" ก็มีอยู่เต็ม     บริบูรณ์อยู่อย่างนี้แหละ เพียงแต่เราจะเห็นหรือไม่เห็นเท่านั้นเอง ไม่เคยหายไปไหนน๊ะ มันอยู่ที่ใจเรานั่นเอง

ฝึกได้ระดับนี้ ละเอียดแค่นี้ เราก็เห็นธรรมละเอียดแค่นี้

ฝึกได้ละเอียดลึกซึ้งขึ้นไป เราก็เห็นสิ่งที่ละเอียดลึกซึ้งขึ้นไป

ฝึกมากเข้า มากเข้า จนจิตพ้นความปรุงแต่งได้

เราจะเห็นธรรมะที่ไร้ความปรุงแต่ง

" นิพพาน " คือ ธรรมะที่พ้นความปรุงแต่ง

แต่ใจเรานี่แหละ ปรุงแต่งทั้งวัน คิดทั้งวัน ฟุ้งซ่านทั้งวัน อยู่ทั่วๆไปก็ปรุง อกุศล เดี๋ยวก็อยากดู เดี๋ยวก็อยากฟัง อยากรู้เรื่องก็ไปคิด เต็มไปด้วยความอยาก ซึ่งตามไปเป็นความหลงไปอีกข้างหนึ่ง ข้างตามใจกิเลส

อีกข้างหนึ่งก็ปรุงแต่งก็ปรุงแต่งความสงบในใจเรามั่ง นิ่งให้ใจมันสงบ

ถ้าบังคับกาย-ใจ ไว้ก็ปรุงแต่งฝ่ายกุศล

ถามว่าดีมั้ย ?

ดีเหมือนกัน แต่ดีแบบโลกๆ เป็นโลกิยกุศล

ถ้าเรารู้ทันความปรุงแต่ง มากเข้า มากเข้า วันนึง จิตพ้นความปรุงแต่ง เราจะเห็น "นิพพาน"

จริงๆ นิพพานมีอยู่เต็มโลกธาตุนี่แหละ

มันมีสันติสุขทุกอนูเลย

มีแต่ความสุขสงบ

SaToRi : __/I\__ สาธุ

( ณ ผาซ่อนแก้ว 06/06/49 )