เด็กดื่มเหล้า ดื่มเบียร์..ใครเสีย..ใครได้ ?
ด้วยบริบทของงานที่รับผิดชอบผู้เขียนรับผิดชอบงานกิจการนักเรียนต้องดูแลรับผิดชอบงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ซึ่งเป็นงานที่นับวันยิ่งทวีความวิกฤตเพราะปัญหาของเด็กนักเรียนซึ่งมีอยู่ร้อยแปดพันเก้าบนเรื่องราวของความเปลี่ยนทางสังคมในทุกมิติ เด็กเหล่านั้นเปรียบเสมือนกระจกเงาบานใหญ่ที่สะท้อนปัญหาสังคมนานัปการให้ผู้ใหญ่รับรู้และหาทางแก้ไข วัน ๆ เขาคงกลัวคุณครูเหงาไม่มีงานทำ เขาก็หางานให้ทำอยู่ร่ำไป วิ่งสู้ฟัดกันเช้ายันเย็น เขาช่างมีคุณูปการแก่ครูเสียเหลือเกิน
คำว่า “เด็ก” ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ได้ให้ความหมายของเด็กไว้ดังนี้ “เด็ก” หมายถึง คนที่มีอายุยังน้อย ยังเล็ก ยังอ่อนประสบการณ์ และ พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ “เด็ก” หมายความว่า บุคคลที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์ แต่ไม่รวมถึงผู้ที่บรรลุนิติภาวะด้วยการสมรส
ดังนั้นปัญหาสังคมที่เข้าขั้นวิกฤติในปัจจุบันจึงหนีไม่พ้นเรื่องเด็ก ๆ แต่ผู้ใหญ่ต้องแก้ไข ผลที่เกิดจากการดื่มเหล้าดื่มเบียร์ของเด็กก่อให้เกิดผลเสียอย่างใหญ่หลวงต่อสังคมและส่งผลกระทบตามมามากมาย หลายประการ กล่าวคือ
๑. ผลเสียต่อเด็กเอง
๑.๑ ก่อให้เกิดอันตรายต่อตัวเด็กเอง เด็กมีโอกาสที่จะได้รับอุบัติเหตุสูงในการขับขี่รถยนต์ รถจักรยานยนต์ และบ่อยครั้งเมื่อเกิดอุบัติเหตุจะทำให้เกิดความสูญเสียต่อชีวิต ร่างกาย และทรัพย์สินของผู้บริสุทธิ์ที่ไม่อาจประเมินได้ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการก่อให้เกิดเหตุด้วยเลย และที่สำคัญรัฐต้องสูญเสียงบประมาณปีละหลายหมื่นล้านในการดูแลรักษาพยาบาลผู้บาดเจ็บจากอุบัติเหตุโดยการนำเข้าซึ่งยาและเวชภัณฑ์
๒. เป็นสาเหตุทำให้เด็กมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร เพราะเด็กจะขาดสติโดยเฉพาะเด็กผู้หญิงจะมีโอกาสเสียตัวสูงมาก เพศหญิงบางคนไม่ได้ระมัดระวังตัวเท่าที่ควรอาจถูกฝ่ายชายมอมเหล้าเบียร์ โดยการคะยั้นคะยอให้ดื่มนิดหน่อยแล้วดื่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนเมาและไม่อาจป้องกันได้ในที่สุดต้องเสียตัว หลาย ๆ เหตุการณ์อาชญากรทางเพศมักเริ่มต้นจากฝ่ายชายดื่มเหล้าเบียร์เมื่อเมาแล้วเกิดอารมณ์ทางเพศทำให้ขาดความยับยั้งชั่งใจนำไปสู่การก่อเหตุสลดใจขึ้น โดยใช้กำลังบังคับข่มขื่นกระทำชำเราหญิงและจบลงด้วยการฆาตกรรมหญิงนั้นด้วยวิธีการอันโหดร้ายทารุณ วันแล้ววันเล่าศพแล้วศพเล่า นับเป็นความสูญเสียที่สังคมได้แต่มองโดยไม่เห็นหนทางใดที่จะแก้ปัญหานี้ได้อย่างยั่งยืน
๓. ทำให้สถิติจำนวนผู้ติดเชื้อเอดส์ที่เป็นเด็กและเยาวชนเพิ่มมากขึ้นทุกวัน เนื่องจากเพศชายเมื่อเมาจะไปมีเพศสัมพันธ์กับฝ่ายหญิงโดยไม่สวมถุงยางอนามัย ด้วยเหตุนี้จำนวนผู้ติดเชื้อเอดส์รายใหม่จึงมีเพิ่มมากขึ้นทุกวัน และเป็นที่น่าวิตกอย่างยิ่ง คือ ส่วนใหญ่เป็นเด็กและเยาวชนผู้ซึ่งกำลังเป็นความหวังของพ่อแม่ เป็นความหวังสังคมและประเทศชาติ และกำลังจะก้าวเข้ามารับผิดชอบบ้านเมืองในอนาคต
๔. การดื่มเหล้าเบียร์เป็นจุดเริ่มต้นของการใช้ยาเสพติดชนิดอื่น ๆ ที่ร้ายแรงกว่าเพราะเมื่อเมาแล้วย่อมง่ายที่จะถูกจูงใจให้ทดลองใช้ยาเสพติดชนิดอื่น เช่น ยาบ้า ยาไอซ์ยาเค จนถึงเฮโรอีน ซึ่งถือเป็นการบ่อนทำลายชาตินำไปสู่กระบวนการค้ายาเสพติดรัฐต้องสูญเสียงบประมาณปีละมหาศาลในการปราบปราม
๕. การดื่มเหล้าเบียร์จะทำให้เด็กมีโอกาสสูงในการก่อการทะเลาะวิวาทชกต่อยทำร้ายร่างกายและใช้อาวุธ เครื่องทุ่นแรงในการก่อเหตุจนถึงขั้นเสียชีวิตของคู่กรณี และผู้บริสุทธิ์ได้รับลูกหลงจนบาดเจ็บหรือเสียชีวิตไปด้วยอย่างน่าเวทนา ซึ่งปรากฏให้เห็นอยู่เป็นประจำแทบทุกวันทั้งที่เป็นข่าวและไม่เป็นข่าว นำมาซึ่งความสูญเสียเศร้าสลดของพ่อแม่ ญาติพี่น้องผู้บริสุทธิ์ บางรายครอบครัวถึงกับเกิดภาวะล่มสลายทางด้านจิตใจ (เกิดความรู้สึกหดหู่ ไม่มีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่) โดยเฉพาะครอบครัวเหยื่อบริสุทธิ์ที่มีลูกเพียงคนเดียว หรือต้องสูญเสียผู้นำครอบครัวไป
๖. การดื่มเหล้าเบียร์จะทำให้เด็กมีโอกาสสูงในการก่ออาชญากรรมอื่น ๆ เช่น การโจรกรรมทรัพย์สิน การปล้นจี้ ฉกชิง วิ่งราวทรัพย์ บางรายเจ้าทรัพย์ต่อสู้ขัดขืนก็จะถูกทำร้ายจนถึงแก่ความตาย
๗. ทำลายทรัพย์สินสาธารณะและก่อให้เกิดอันตรายแก่สุจริตชน เช่น การขว้างการทุบขวดแตกกระจายตามถนนหนทาง การขว้างปาทำลายป้ายจราจร การทำลายศาลาริมทางหรือศาลาประชาคมในชุมชน และอื่น ๆ
๘. ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น โดยเฉพาะในช่วงเทศกาล วันหยุด ยามวิกาล โดยเด็กเหล่านี้จะรวมกลุ่มดื่มเหล้าเบียร์ส่งเสียงดังรบกวนเวลาพักผ่อนหลับนอนของสุจริตชน
ดังนั้นผลกระทบที่เกิดขึ้นเป็นวิกฤตที่ผู้เขียนเองตลอดจนทุกคนในสังคมไม่อยากให้เกิด ทุกคนอยากให้ยุติและสิ้นสุด ทุกครั้งที่เกิดปัญหาจำเลยของสังคมอันดับต้น ๆ ที่สายตาแทบทุกคู่เพ่งมอง คือ โรงเรียน สถาบันซึ่งรับผิดชอบการจัดการศึกษา สถาบันซึ่งสังคมวัตถุนิยมคาดหวังแบบปฏิเสธไม่ได้ ดังนั้นคำถามมากมายสารพัดที่จะถูกประสานเสียงจากสังคมโดยมิได้นัดหมายว่า ทำไมโรงเรียนไม่สอนบ้างล่ะ โรงเรียนสอนเด็กอย่างไรทำไมเด็กจึงมีพฤติกรรมเช่นนี้ และ ฯลฯ ?
คำตอบของคำถามเหล่านี้มีอยู่ในตัวมันเองอยู่แล้ว ๘ ชั่วโมงที่เด็กอยู่ในความดูแลของโรงเรียน กับอีก ๑๖ ชั่วโมงที่เด็กอยู่กับสังคม อัตราส่วนของความร่วมรับผิดชอบน่าจะเป็นดัชนีบ่งชี้และให้คำตอบได้เป็นอย่างดี ทุกภาคส่วนของสังคมทำหน้าที่ได้เต็มศักยภาพแล้วหรือยัง ? การบังคับใช้กฎหมายจริงจังแค่ไหน ? และที่สำคัญเด็กดื่มเหล้าเบียร์มีแต่เสียกับเสีย แล้วใครล่ะได้รับผลประโยชน์ชิ้นโต ?
