อยู่ในสังคมมนุษย์
สิ่งที่ต้องระวังไม่ใช่มนุษย์เสมอไป
ใจที่เห็นแก่ตัวของเรานั่นแหละ
คือสิ่งที่ควรระมัดระวังให้มาก
เมื่อการกระทำต้องเกี่ยวพันกับผู้อื่น
ไม่ต้องเอาใครไปใส่ใจใคร
อย่าเอาเปรียบเขาก็พอ
เมื่อมิได้คำนึงถึงสวัสดิภาพของตนเอง
แต่ก็ต้องระมัดระวังสวัสดิภาพของผู้อื่น
เราไม่โกรธ เราไม่กลัว เราไม่เจ็บ
แต่ผู้อื่นอาจจะโกรธ อาจจะเจ็บ และอาจจะกลัว
ถึงคราวที่จำเป็นต้องกระทำแล้ว
ก็ลงมือกระทำด้วยสติปัญญาเถิด
ไม่ต้องมัวไปคำนึงถึงใจเรา ใจเขา
หรือแม้แต่ใจใครทั้งสิ้น
ใช่เราควรเอาใจเค้ามาใส่ใจเรา
เราต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา
ใช่ค่ะ แต่บางทีเราชอบให้เขาเอาแต่ใจเราไปใส่ใจเขาจนลืมไปว่าเขาก็ต้องการให้ใจเขามาอยู่ใจเราบ้าง มันเป็นธรรมชาติของสัตว์โลกคะ สาธุ
ดีมากจ๊ะ
ถุกต้อง