การอ่านโน้ตไทยเบื้องต้น

 การอ่านโน้ตไทยเบื้องต้น

 ในการเรียนดนตรีไทยก่อนจะเริ่มการฝึกเครื่องดนตรีชิ้นใดชิ้นหนึ่งจะต้องรู้วิธีการอ่านตัวโน้ตก่อน   ซึ่งการอ่านโน้ตไทยกับโน้ตสากลจะมีความแตกต่างกันอยู่บ้าง

                           โครงสร้างการอ่านโน้ตไทย

๑.  ห้องเพลง

   คือ    ที่สำหรับไว้บันทึกตัวโน้ต   ถ้าเป็นโน้ตสากลจะบันทึกไว้บนบรรทัด  ๕ เส้นแต่โน้ตไทยจะบันทึกไว้ในตารางหรือห้องเพลง  ในการบันทึกห้องเพลงใน  ๑ บรรทัดมีอยู่  ๘  ห้องเพลง   ในแต่ละห้องจะมีจังหวะย่อยอยู่   ๔  จังหวะ  โดยจะใช้สัญญาลักษณ์ ( - ) แทน ๑ จังหวะย่อย

         1

_  _  _  _

         2

_  _  _  _

         3

_  _  _  _

         4

_  _  _  _

         5

_  _  _  _

        6

_  _  _  _

         7

_  _  _  _

         8

_  _  _  _

๒.  จังหวะ

     คือ   ในการเคาะจังหวะหรือนับจังหวะให้นับจากขีดเล็กๆ (-) ที่อยู่ในแต่ละห้องเพลงโดยการนับจังหวะให้คงที่   เมื่อนับในแต่ละห้องเพลงเมื่อถึงขีดสุดท้ายของแต่ละห้องเพลงให้เคาะจังหวะหรือปรบมือ  ซึ่งเราเรียกว่าจังหวะตก   ใน ๑ ห้องเพลงจะเคาะจังหวะเพียง ๑ ครั้ง

1 2 3 4

1 2 3 4

1 2 3 4

1 2 3 4

1 2 3 4

1 2 3 4

1 2 3 4

1 2 3 4

      

 

 ๓.  ตัวโน้ต

       คือ   สัญญาลักษณ์แทนเสียง หรือ ชื่อของเสียงต่างๆ  มีทั้งหมด  ๗ ชื่อ

   ชื่อเต็ม        โด      เร      มี    ฟา   ซอล    ลา   ที

   ชื่อย่อ          ด       ร       ม    ฟ    ซ        ล     ท

   ในการบันทึกบางเสียงที่มีเสียงสูงหรือต่ำเราจะสัญญลักษณ์จุดดำบันทึกไว้บนหรือล่างของตัวโน้ตนั้นเพื่อจะได้รู้ว่าเสียงนั้นต้องออกเสียง ต่ำหรือสูง  เช่น  ต่ำ  ดฺ  / สูง  ดํ

 แบบฝึก

ด ด ด

ร ร ร

ม ม ม

ฟ ฟ ฟ

ซ ซ ซ

ล ล ล

ท ท ท

ดํ ดํ ดํ ดํ

- ด ด

- ร ร

- ม ม

- ฟ ฟ

- ซ ซ

- ล ล

- ท ท

- ดํ ดํ ดํ

- - ด

- - ร

- - ม

- - ฟ

- - ซ

- - ล

- - ท

- - ดํ ดํ

- ด -

- ร -

- ม -

- ฟ -

- ซ -

- ล -

- ท -

- ด - ดํ