ชีวิตภายใต้กฎแห่งกรรม

เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้พบลูกศิษย์รุ่น พ.ศ.2516 โดยบังเอิญที่ร้านตัดผม
เราจึงนั่งคุยกันเพราะคำถามแรกของเขา "อาจารย์สบายดีหรือครับ?"

ผมตอบลูกศิษย์ว่า ก็สุขบ้างทุกข์บ้างตามประสาคนสูงอายุนะเธอ
ชีวิตเรามีแค่นี้จริงๆ เธอจะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ เพราะชีวิตเราแต่ละคน
ดำเนินไปด้วยอารมณ์ ความคิด

ทำไมครูจึงพูดแบบนี้ เธอคงนึกในใจ เพราะครูยึดคำตรัสของพระพุทธเจ้า
ที่กล่าวว่า "ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นประธาน มีใจประเสริฐที่สุด สำเร็จแล้ว
ด้วยใจ"

เธอก็รู้้อยู่แล้ว แต่ละวันทุกคนมีปัญหาหลายปัญหาที่ต้องแก้ไข ยิ่งมี
ครอบครัว ปัญหาก็ยิ่งมากขึ้น บางปัญหาแก้ไขได้ง่ายๆ บางปัญหาแก้ไม่ตก
แล้วทีนี้เธอก็คงจะพบความจริงว่า สวรรค์อยู่ในอก เพราะปัญหานั้นแก้ไขได้
แต่จะมีนรกอยู่ในใจทันที เมื่อปัญหาแก้ไม่ตก ต้องนอนเอามือก่ายหน้าผาก

คิดแล้วก้ปวดหัว เป็นทุกข์ อารมณ์ก็เลยเครียด ความรู้สึกก็หงุดหงิด
พอใครพูดไม่ถูกหูขึ้นมา ความโกรธก็พลุ่งขึ้น ถ้ามีสติดี ยับยั้งได้ก็ดีไป
แต่ถ้ายับยั้งไม่ได้ อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป ครูคงไม่ต้องบอกละนะ

ครูจะสรุปแล้วนะ พบกันครั้งหน้าให้พยายามนึกไว้ เราคือคนเหมือนกัน
ไม่มีคำว่า อาจารย์หรือลูกศิษย์ มาแลกเปลี่ยนทุกข์และสุขกันดีกว่า
ว่าเราจะทำอย่างไรถึงจะลดความทุกข์ให้น้อยลงได้

เพราะเราเป็นตัวเราทุกวันนี้ ก็ด้วยอารมณ์ ความคิด ความรู้สึกที่ครอบงำเรา
เป็นนายเหนือหัวเรา มันคอยบงการเรา ชี้นำเราไปสู่เป้้าหมาย

สรุปแล้วเราทำเพื่อตัวเองทั้งสิ้น