กล้วยนำหว้า
       กล้วยอ่อน หรือ ปลีกล้ว  เหมาะสำหรับทำแกง เพื่อลดรสฝาด และลดความแข็งของเปลือก เหมือนการสอนเด็กอ่อนที่ต้องการความกลมกล่อมนุ่มนวล ไม่ต้องละเอียดลึกซึ้งมากนัก ค่อยให้ปุ๋ยให้น้ำ ประคับประคองรอวันเจริญเติบโตเป็นลูกกล้วยที่สมบูรณ์ต่อไป  อย่าซาดิสเร่งลูกให้โตเร็วๆ เคี่ยวเข็ญบรรจุความหึกเหิมก้าวร้าวลงไป  อนาคตก็จะเป็นลูกกล้วยที่กลายพันธุ์ 
      กล้วยดิบ  มีเนื้อแน่น ๆ เหมาะสำหรับทำกล้วยฉาบ มีทั้งรสเค็มและรสหวานเหมือนการสอนเด็กวัยรุ่นที่ต้องโลดโผนจ๊าบ ๆ เรียนไปสนุกไป ผู้ฝึกสอนที่มีความรอบรู้มีแนวความคิดแบบเปิดกว้างรับรู้สิ่งใหม่ๆ ก็จะสามารถพลิกแพลงเพิ่มพูนทักษะและสร้างความน่าสนใจให้นักกีฬาสนุกในการฝึกซ้อมได้เป็นอย่างดี  การกระทำที่เรียกว่า "หักดิบ" นั้นไม่เกิดผลดีแน่นอน  เพราะวัยนี้มีความแปรปรวนทางอารมณ์สูง  แรงเค้ามีเยอะแต่ขอให้สนุกก็แล้วกัน
      กล้วยกึ่งสุก  เหมาะสำหรับทำกล้วยบวชชีมีรสกลมกล่อม เนื่องจากน้ำกะทิ เหมือนการสอนผู้ที่พ้นวัยโลดโผนมาแล้ว  เป็นนักกีฬาที่มีความคิดและประสบกรณ์ผ่านการฝึกซ้อมและแข่งขันใช้การได้แล้ว   เพียงแต่ชี้แนะให้เห็นประโยชน์หรือเทคนิคต่างๆ  ด้วยการยกตัวอย่างของเหตุและผลที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเล่นหรือแข่งขัน  บวกความรู้หรือหลักการด้านวิทยาศาสตร์เข้าไป  
     กล้วยสุก  คงจะเป็นที่มาของคำว่า "แก่เกินแกง" ที่หลายท่านคงเคยได้ยิน เพราะเนื้อกล้วยที่สุกจะอ่อนเหลว เหมาะสำหรับทำกล้วยตากหรือกล้วยอบ บางครั้งก็ต้องเอาไปชุบน้ำผึ้ง เหมือนกับการสอนคนแก่อย่างผม ซึ่งในวัยนี้คงไม่ค่อยมีใครเรียนหรือฝึกซ้อมแบบหนักๆกันแล้ว แต่อาจจะต้องเล่นกีฬาเพื่อการแข่งขันหรือกระชับมิตร  และคนแก่นั้นก็ไม่ชอบวิธีการบอกสอนแบบกระโชกโฮกฮากใช้อารมณ์  ต้องบอกสอนด้วยความเคารพ พูดคำหวาน ไม่กระทบจิตใจ  เล่นลูกออกตั้งเยอะก็บอกนิดเดียว ให้กำลังใจกัน เพราะผู้สูงอายุมักใจน้อย ต้องแนะนำแบบนิ่มนวล  การเล่นกีฬากับคนแก่ ถ้าหากคุณฝีมือไม่เจ๋งจริงแต่อวดเก่งหรือพูดจาไม่เข้าหู   เกมนั้นก็คงกร่อย และเตรียมตัวแพ้คู่ต่อสู้ได้เลย