ในระหว่างที่ทำการศึกษาวิจัยในพื้นที่ "แม่ละเมา" นั้น ทางกลุ่มได้จัดทำโครงการพัฒนาการบริการขึ้นซึ่งยึดผลประโยชน์ของชุมชนแบบยั่งยืน โดยทำการเชื่อมโยง "ทุนมนุษย์" ทุกภาคส่วนของชุมชนเข้ามาร่วมรับผลประโยชน์ร่วมกัน

          ส่วนแรก เป็นการดึงศักยภาพและสมรรถภาพของเยาวชน กลุ่มวัยรุ่น นักเรียน นักศึกษา ในชุมชน เข้ามาทำงานร่วมกับ โดยเข้ามาอบรมแบบทั้งแบบ On the job training และ Off the job training ในการเป็น มัคคุเทศน์ชุมชน บริการนักท่องเที่ยวในการเดินป่าท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่งพี่ประดิษฐ์ เล่าให้ฟังว่า "จุดมุ่งหมายหลักของการดึงเยาวชนเข้ามาทำงานร่วมกัน เป้าหมายหลักนั้นไม่ได้อยู่ที่รายได้ แต่จุดมุ่งหมายหลักเพื่อให้เยาวชนและรู้จักบุญคุณและคุณประโยชน์ของลำน้ำและผืนป่าที่เขาได้อยู่ได้อาศัย เพื่อปลูกฝังให้เรารู้จากการรักษาและอนุรักษ์ให้น้ำและป่าอยู่คู่เขาแม่ละเมาตลอดไป"

การเดินทางเริ่มต้นตั้งแต่เช้าตรู่ โดยเริ่มต้นจากบ้านพี่ประดิษฐ์ ประธานกลุ่มพะวอการท่องเที่ยว

ทุกคนมารวมตัวกันตั้งแต่เช้า แล้วก็เริ่มต้นเดินทางโดยใช้รถยนต์ไปใช้จุดเริ่มต้นการเดินป่า

ไม่ไกล ทุกคนก็เดินทางมาถึงจุดเริ่มต้นของการเดินทาง สิ่งแรกที่ต้องทำก็คือ แบ่งกลุ่มเยาวชนออกเป็นกลุ่ม ๆ พร้อมกับมอบหมายให้เจ้าหน้าที่ป่าไม้รวมถึงผู้เชี่ยวชาญในการเดินป่าเป็นผู้ควบคุมดูแลในแต่ละกลุ่ม และสิ่งที่สำคัญก็คือ การนับจำนวนสมาชิก และอบรมเบื้องต้นเกี่ยวกับวิธีปฏิบัติและข้อห้ามต่าง ๆ ในการเดินป่า

เมื่อทุกอย่างพร้อม การเดินทางก็เริ่มขึ้น

 

ในระหว่างการเดินทาง พี่ประดิษฐ์ ก็จะทำการบรรยายถึงสิ่งต่าง ๆ ที่ได้พบ ดังเช่นในภาพด้านบน เป็นการบรรยายถึง "ขี้เก้ง" หรือมูล อุจจาระของสัตว์ที่พบระหว่างทาง เพื่อทำให้มัคคุเทศน์น้อย มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องของป่าและสัตว์ป่ามากขึ้น

การพักระหว่างทางบนเก้าอี้ที่ธรรมชาติสร้างขึ้น

 

 สิ่งหนึ่งที่ทำให้พวกเราต้องรู้สึกหดหู่ใจเมื่อเดินทางมาสักระยะก็คือ เราได้พบกับ ขนของไก่ป่า พร้อมด้วยลูกกระสุนปืนตกอยู่ไม่ไกล (เศร้าใจจริง ๆ ครับ) พี่ประดิษฐ์ ก็เลยบรรยายให้น้อง ๆ เยาวชนได้ฟัง ถึงสิ่งที่ได้เห็นประจักษ์แก่สายตา ของคนที่เข้ามาทำลายธรรมชาติบ้านเรา

ปมมะค่า ใช้เป็นที่วางสัมภาระของนักเดินป่าหาหน่อไม้ (อัศจรรย์จริง ๆ ครับ)

การเดินทางมีทั้งเดินแบบสบาย ๆ และผาดโผนนิดหน่อยครับ

การเดินทางวันแรกของเครือข่าวเยาวชนอนุรักษ์ธรรมชาติ กับเวลากว่า 6 ชั่วโมงในป่าวันนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสุขครับ

และโดยเฉพาะตอนเดินทางกลับมาถึงที่ทำการกลุ่ม แม่บ้านที่อบรมทำขนม ก็ได้เตรียมขนมไว้ให้เราลองลิ้มชิมรส หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง (อร่อยมาก ๆ ครับ)