รถไฟไทยมีมานานมากสำหรับประชาชนคนไทยทั้งมวล แต่ไม่พัฒนา

12 สิงหาคม 2553

 

 

เดินทางกลับบ้านเมืองกาญจน์ ในวันแม่ เพื่อไปหาแม่ ที่บ้านพี่สาว ต.วังดัง อ.เมือง ริมฝั่งแม่น้ำแควใหญ่

เดินทางโดยรถไฟ จากหัวหิน-บ้านโป่งใช้เวลา ราว 3-4 ชม. แล้วแต่สภาพของรถไฟ เพราะสามวันดีสี่วันไข้ รถเก่ามาก หัวจักรเก่า คนขับแก่ (ฮาหน่อยครับ) สภาพเก่า สมัยเริ่มต้นเมื่อ ร.5 ราว 100 กว่าปีแล้ว แต่ไม่ค่อยพัฒนา อยากได้รถไฟรางคู่แล้วครับ

การเดินทางโดยรถไฟเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง ชีวิตของผู้คนชั้นรากหญ้าในสังคมมีอยู่มากมาย พระ เณร เถร ชี ผู้ดี ผู้ร้าย ต่างใช้บริการรถไฟกันถ้วนหน้า ผมชอบดูวิถีชีวิตของเขาเหล่านี้ เคยมีเพื่อนถามว่า ทำไมไม่ซื้อรถยนต์ น่าจะซื้อได้แล้ว ผมเรียนว่า ใช่ผมซื้อได้แล้วโดยฐานะ แต่ผมไม่อยากขาดความผูกพันกับวิถีชีวิตของชาวบ้าน เพราะเป็นชีวิตส่วนหนึ่งของผม อยากเห็นชีวิตของพวกเรา ที่อยู่ชั้นล่างของสังคม

แต่ละสถานีที่ผ่านมีประวัติความเป็นมายาวนาน น่าจดจำ

ช่วยกันตะโกนเสียงดังหน่อยว่า "คนไทยต้องการรถไฟรางคู่ครับบบบบบ"

เสน่ห์ของรถไฟ หน้าสถานีหัวหิน สวยงามไหม สถานีก็เก่าแก่ประวัติยาวนานจนจำไม่ได้คู่หัวหิน กับสนามกอล์ฟ และร้านขายไก่ย่างหัวหิน อันเลื่องลือ

สถานีทางผ่าน ชะอำ หนองจอก หนองไม้เหลือง เก็บภาพไว้ในความทรงจำครับ

เพชรบุรี บางจาก หนองปลาไหล และเขาย้อย ครับ

บ่อตะคร้อ เขาย้อย ห้วยโรง คูบัว ขอบันทึกไว้หน่อย เลือกมุมสวยๆหน่อย

 

คราวนี้ชื่อชัดเจน ไม่ต้องกล่าว สวยงามนะ ประวัติศาสตร์ 100 กว่าปีแล้วทั้งนั้น

คลองตาคต นครชุมน์ และบ้านโป่ง ต้องลงแล้ว ต่อไปเมืองกาญจน์มีเที่ยวเดียวครับ น้ำตกไทรโยคน้อย เวลา ราวๆ 9.00น. ต่อรถที่ หนองปลาดุก แล้วใครมายืนหน้ากลมอยู่ตรงนี้ละครับพี่น้อง