การรับรู้แบบพุทธิพิสัย

      บลูม (Benjamin Bloom) คือ การรับรู้แบบพุทธิพิสัยของคนในการรับรู้สิ่งต่าง ๆ เป็นส่วนของพฤติกรรมทางด้านพุทธิพิสัยจาก 2 ส่วน คือ ส่วนที่เป็นความจำและส่วนที่มาจากความคิด  และระดับความสามารถจากสิ่งที่ง่ายไปสู่สิ่งที่ยากขึ้นหรือระดับล่างสู่ระดับบน โดยมี 6 ระดับ คือ

1.ความรู้ความจำ คือ การจำและการระลึกได้ถึงความคิดที่เริ่มจากสิ่งง่าย ๆ ที่เป็นอิสระแก่กัน ไปจนถึงความจำในสิ่งที่ยุ่งยากซับซ้อนและมีความสัมพันธ์ระหว่างกัน

2.ความเข้าใจ คือ ความสามารถทางสติปัญญาในการขยายความรู้ ความจำ ขยายความรู้จากเดิมอย่างสมเหตุสมผล ตลอดจนการแสดงพฤติกรรมในการแปลความหมาย การสรุปหรือการขยายความสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

3.การนำไปใช้ คือ ความสามารถในการนำหลักวิชา ความรู้เข้าใจหรือความคิดรวบยอดไปแก้ไขปัญหาในสถานการณ์ใหม่

4.การวิเคราะห์ คือ ความสามารถและทักษะที่สูงกว่าความเข้าใจ และการนำไปใช้ในการจำแนก แยกแยะสิ่งใดสิ่งหนึ่งออกเป็นส่วนๆ เพื่อค้นหาว่ามีองค์ประกอบย่อยๆ อะไรบ้าง ทำมาจากอะไร ประกอบขึ้นมาได้อย่างไรและมีความเชื่อมโยงสัมพันธ์กันอย่างไรแล้วซึ่งลักษณะพฤติกรรมนี้จะเข้าสู่กระบวนการสังเคราะห์ (ขั้นตอนที่ 5 )

6.การประเมินค่า คือ ความสามารถในการพิจารณาตัดสินหรือสรุปเกี่ยวกับคุณค่าของเนื้อหา ความคิด ค่านิยม ผลงาน คำตอบ วิธีการและเนื้อหาสาระเพื่อวัตถุประสงค์ซึ่งเป็นขั้นตอนที่สูงสุดของการเรียนรู้แบบพุทธิพิสัย