เพลงอดีตรักสะพานสาระสิน
เนื้อร้อง ดอกรัก ดอนตรอ
* ภูเก็ต....แดนนี้คือแดนสุสาน โอ้หนอสะพานสาระสินเป็นถิ่นที่ตาย
สองเรารักมั่นรักกันจนวันสลาย แต่ญาติผู้ใหญ่มาทำลาย รักมากีดกัน
* ความรัก....ไม่สมสุขอุรา ทั้ง ๆ ที่รักกันมาต้องมาร้างราจาบัลย์
น้องเป็นครูแม่พิมพ์ของชาติต่างกัน พี่แค่ต่ำชั้นขับรถสองแถวไม่สมหน้าตา
*** ใจ...ตัดสินใจเด็ดขาด ต้องแรมนิราศจากกันแล้วไม่เห็นหน้า
เอาผ้าพันกายผูกติดสองกายา สองเราหลั่งน้ำตาชาตินี้ขอลากันที
* ภูเก็ต....แดนนี้แห่งความทรงจำ ไม่มีแล้วน้ำคำเอื้อนเอ่ยในวจี
พิสูจน์แห่งรักสองเรารักนี้ จำต้องสิ้นชีวี...โดดน้ำตายที่ใต้สะพาน....
มันเศร้าเกินไปค่ะ
สะพานรักสารสิน ประตูสู่ไข่มุกอันดามัน สวรรค์ของนักท่องเทียว หากแต่คนท้องถิ่นใจห่อเหี่ยว ... เพลงเศร้านะพี่ดอกรัก
เพลงนี้ที่ผมแต่งพยายามให้ฉีกจากของเดิมทำนองก็ไม่เหมือน ลองฝึกดูครับ...พยายามใช้คำทันสมัยบ้างในเพลงครับ น้องจรรย์ แต่ ดูก็พอเข้าท่าเหมือนกันครับ...แต่คนแต่งคนแรก เยี่ยมจริง ๆ ผมยอมรับ ครับ.....แต่เสียดายผู้แต่งคนแรก ไม่ทรามนาม หน้าตาเป็นอย่างไร.....ท่านแน่จริง ๆ ได้อารมณ์สุดยอดครับ....เพลงนี้ 40 ปีที่แล้วดังมาก ครับ คุณ"สรวง สันติ" เป็นผู้ร้อง....เป็นความรักอมตะ ของหนุ่มสาวต่างชนชั้นที่ถูกกีดกันรัก ลงท้ายด้วยตัดสินใจดังว่า ....เป็นตำนานรักไป...ขอสดุดี ความรักทั้งสองครับ....
ผมหยิบเพลงนี้มาแต่ง ให้หวนคำนึง คิดถึง ความรัก อมตะของหนุ่มสาว ต่างชนชั้นกันครับ และสดุดีในดวงวิญญาณ ทั้งสองที่ตัดสินใจ....ดั่งว่า จึงเป็นเพลงอมตะไป... เพลงนี้เริ่มเปิดเมนูเมื่อนักร้องจากโรงเรียนทุ่งสงนำมาร้อง "ชิงช้าสวรรค์" น้องเขาร้องดี ผมเกิดมโนคติลองแต่งกับเขาบ้าง...แต่พอฟังได้ครับ..พยายามใช้คำใหม่ ๆ บ้าง....ยังไม่คมเท่าของเดิมครับ.....ลอง ๆ ไปนะครับ...ตามจินตนาการเอา..จาการเห็นสะพานสารสิน ท้องฟ้า ทะเล และประวัติความรักของหนุ่มสาวคู่นี้.....ลองบรรยายได้เท่าทีมีครับ...