เพราะงานกระบวนการเรียนรู้ไม่สามารถแยกตัวครูฟาไปได้เลย เป็นสิ่งที่ผู้ร่วมเรียนรู้จะสัมผัสถึงพลัง และบทเรียนที่แผ่ออกมากับบุคลิกภาพ การแสดงออก
บทที่ 2 คำถามแรกของครูฟา
สิ่งที่จะเป็นจุดเริ่มต้น ประกายความคิดและพลังใจให้กับครูฟา น่าจะเป็นคำถามแรกๆ ที่มองผู้ร่วมเรียนรู้ นักเรียน บรรยากาศ รวมทั้งตัวครูฟาเองด้วย เป็นธรรมชาติดั้งเดิมของจิตที่แสดงถึงความมีกรุณาอยู่ มีความรักอยู่ ถ้าตั้งคำถามดี คำถามถูกทาง ก็จะช่วยให้การเดินทางแสวงหา เต็มไปด้วยความหมาย ความสุขและประสิทธิภาพได้
คำถามแรกที่มีต่อครูฟา ที่บอกว่า ครูฟาคือใคร มีบทบาทภารกิจอย่างไร ต้องทำอะไรบ้าง ทำสิ่งเหล่านั้นด้วยเจตจำนงวัตถุประสงค์อันใด อาจจะไม่จำเป็นมากนัก ถ้าคำถามแรกที่เกิดจากธรรมชาติของจิตจริงๆไม่ได้ออกมา นี่เป็นกระบวนการที่สำคัญอันดับแรก บางทีคนที่ตั้งคำถามดีๆต่อเพื่อนมนุษย์ หรือต่อชีวิต เขาอาจจะเป็นครูฟาโดยธรรมชาติอยู่แล้ว เขาอาจจะไม่รู้จักคำว่าครูฟาด้วยซ้ำ แต่คำถามที่ให้คุณค่าต่อจิตตลอดเวลา และทำความเพียรเพื่อค้นหาคำตอบนั้น เป็นสิ่งที่บ่งบอกได้อย่างดีว่า เขากำลังเดินอยู่บนศรัทธาและเส้นทางที่เรียกว่า ครูฟาอย่างดี เพราะครูฟาคือผู้ที่จะตั้งคำถามเริ่มต้นว่า
“เราจะช่วยผู้อื่นให้มีความสุข เป็นคนดี และ มีปัญญาขึ้นสักเล็กน้อยได้อย่างไร”
นี่เป็นคำถามที่ออกมาจากจิตของครูคนหนึ่ง เมื่อถามท่านว่า
แรงบันดาลใจให้เป็นครูฟาคืออะไร
“ไม่ได้คิดว่าจะต้องเป็นครูฟา หรือต้องเป็นครูฟาที่ดีอะไรและไม่คิดว่าจะต้องมาเดินทางสายนี้ แต่ตัวเองคิดว่า”
“อะไรหนอที่จะช่วยเด็กให้เป็นคนดี มีความสุขและมีปัญญามากขึ้นได้”
นี่เป็นคำตอบที่ค่อนข้างจะมีความกรุณา เมตตาอยู่ในตัวค่อนข้างสูง ไม่ได้ยึดติดว่าตัวเองจะต้องเป็นครู หรือเป็นครูฟา แต่อยู่ที่คุณค่าว่า เราพอจะช่วยผู้อื่น หรือช่วยเด็กๆได้อย่างไร และเครื่องมือของครูฟา ก็อาจจะตอบโจทย์ได้บ้างไม่มากก็น้อย นั่นทำให้คุณครูคนนั้นสนใจเส้นทางสายนี้ อันที่จริงมันก็คือเครื่องมือของครูพันธ์ใหม่ อยู่แล้ว ซึ่งบางทีครูอาจจะละเลยเพราะปัจจัยหลายๆอย่าง เช่น ระบบ สังคมบริโภค การสอบแข่งขัน ฯลฯ
ก่อนที่จะช่วยผู้อื่นได้ เราก็ต้องช่วยให้ตัวเองแข็งแรงเสียก่อน ดังนั้นคำถามต่อมาจึงหนีไม่พ้นว่า แล้ว
“เราจะพัฒนาตัวเองอย่างไรจึงจะมีพลังและดุลยภาพกายจิตและปัญญาเพียงพอที่จะช่วยผู้อื่นได้”
เพราะงานกระบวนการเรียนรู้ไม่สามารถแยกตัวครูฟาไปได้เลย เป็นสิ่งที่ผู้ร่วมเรียนรู้จะสัมผัสถึงพลัง และบทเรียนที่แผ่ออกมากับบุคลิกภาพ การแสดงออก รวมถึงสิ่งที่อธิบายไม่ได้ด้วยคำพูดด้วยนั่นคือ พลังของคลื่นมุทิตา และกรุณา ที่ครูฟาต้องพัฒนาตัวเอง ขัดเกลากิเลส เมฆหมอกที่บดบังความดีงาม อย่างน้อยในก็ขณะที่ทำกระบวนการเรียนรู้ คลื่นของความดีงาม ความเมตตากรุณา ก็ต้องมากกว่าผู้ร่วมเรียนรู้ซักเล็กน้อยก็ยังดี นี่เป็นหน้าที่และจิตวิญญาณของครูฟาที่จะต้องทำและถามตัวเองก่อนอันดับแรกเลย
(ภาพจากกิจกรรม ดอกไม้แห่งมิตรภาพ)
