ครั้นผู้ใหญ่เข้าห้องเรียน ห้องประชุม ห้องสัมนา เพื่อเรียนให้รู้ถึงคำว่า "คุณธรรม"
แต่เด็ก ๆ นำกายเป็นสื่อเพื่อน้อมนำ "คุณธรรม" เข้าสู่จิต สู่ใจ
ครั้นผู้ใหญ่ทำป้ายบอกให้แก่ผู้ที่มีการศึกษา หรือผู้ที่อ่านหนังสือออกว่า "โปรดช่วยกันรักษาความสะอาด"
แต่เด็ก ๆ ใช้มือเล็ก ๆ กับผ้าผืนน้อย ๆ มาช่วยกันทำความสะอาดป้ายแผ่นนั้น
สองแรง แข็งขัน ช่วยกันทำความสะอาดใจภายใน
สู้ ๆ สู้ต่อไป โปรดรักษาความสะอาดกายและใจเป็นสำคัญ...
สวัสดีครับ ความคิดดี ทำให้ผู้อ่านได้คิดว่าบันทึกที่จะเขียนทุกอย่างนำมาส่งแบ่งปันล้วนมีความหมายมีค่าทั้งสิ้น จะนำแนวคิดนี้ไปประยุกต์ใช้ครับ
สวัสดีท่าน ปภังกร ครับ
สะอาดนอก สภาพแวดล้อมสดใส
สะอาดใน น่าเคารพ น่าชื่นชม ครับ
แวะมาเยี่ยมครับ
ชื่นชมยินดีกับข้อคิดดีดีในบันทึกนี้ครับ
ผู้ใหญ่เก่ง ๆ อาจจะสรรหาป้ายสวย ๆ วิจิตร พิศดาร สร้างสรรค์ผลงานด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัย
แต่จะมีผู้ใหญ่สักกี่คนหยิบ "ผ้าขี้ริ้ว" ขึ้นมาเช็ด มาทำความสะอาด ป้ายที่แสนวิจิตรตระการตานั้น
ความสวยงามที่แท้จริงของป้ายอยู่ที่ใด ป้ายไหน ๆ ในประเทศไทยก็มีแต่บอกกันให้ "รักษาความสะอาด"
เด็กกลุ่มนี้ไม่ได้ทำป้าย หรือไม่ได้บอกใครให้รักษาความสะอาด แต่เด็ก ๆ เหล่านี้เป็นผู้ "ทำความสะอาด" มิได้ทำความสะอาดให้ใคร ตามคำสั่งของผู้ใด แต่เป็นการทำความสะอาดจิตใจของตนเอง...