หากจะพูดถึงความสำเร็จ ก็คงต้องย้อนไปตอนฉันกำลังจะขึ้น ม.1 ตอนนั้นฉันตั้งใจไว้ว่าจะมาเรียน ม.1 ที่โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ  โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนเดียวที่ฉันอยากมา คงจะเป็นเพราะมีญาติเรียนอยู่ที่นี่ ฉันจำได้ว่า ฉันตั้งใจอ่านหนังสือมาก เห็นหนังสือเล่มไหนดีก็ซื้อมาอ่าน ซื้อมาทำข้อสอบหมด วันๆก็เอาแต่อ่านหนังสือ พอถึงวันที่จะต้องสอบจริง ฉันรู้สึกกลัว อาจจะเป็นเพราะฉันคิด ว่าเค้าจะออกข้อสอบตามที่เราอ่านมารึเปล่า แต่พอมาทำข้อสอบจริง ฉันก็ว่ามันไม่ยากไม่ง่าย คงจะเป็นเพราะว่า ข้อมูลที่ฉันอ่านมาตรงกับโจทย์บางข้อ เวลาก็ผ่านไป... พอทำข้อสอบเสร็จฉันก็กลับบ้าน รอฟังผลว่าเราจะสอบได้หรือไม่ได้

วันที่ประกาศผล ฉันตื่นเต้นมาก รีบไปดูว่าเราติดรึเปล่า ใจนึงฉันก็คิดว่าฉันคงติด แต่อีกใจนึงมันก็คิดว่าเราจะติดหรอ? แล้วฉันก็เบียดฝูงชน(?)เข้าไปดูว่ามีชื่อตัวเองรึเปล่า และแล้ว ! ฉันก็เห็นชื่อตัวเอง แล้วฉันก็ถามคุณครูว่าโรงเรียนรับกี่คะแนน ครูบอกว่า 72 คะแนน ปรากฏว่าฉันติด ! ฉันได้อยู่โรงเรียนนี้อย่างที่หวัง

สุดท้ายนี้ฉันก็คงต้องขอบคุณตัวเอง ที่ยอมอ่านหนังสืออย่างหนักจนได้เรียนที่โรงเรียนนี้อย่างที่ฉันหวังไว้ และฉันก็เชื่อว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่นเสมอ...