วันนี้ วันที่ 27 มิถุนายน 2553 ได้เข้ารับการอบรมเว็ป 2 วัชรวิทยาได้รับความรู้เกี่ยวกับการสร้างบล็อก จึงได้สร้างบล็อกเกี่ยวกับประวัติวอลเลย์บอลชายหาด
ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกีฬาวอลเลย์บอลชายหาด
กีฬาตีโต้ลูกยางกลางสายลมและแสงแดด
วอลเลย์บอลชายหาด (Beach Volleyball) หมายถึงกีฬากลางแจ้งประเภททีมชนิดหนึ่ง ที่เล่นบนพื้นสนามทราย ท่ามกลางสายลมและแสงแดด โดยมีตาข่ายกั้นกลาง อาศัยการเล่นด้วยมือเป็นส่วนใหญ่ โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์อื่นใดนอกจาก “ลูกบอลสีสดใส” จึงนำไปใช้เล่นได้ในทุกที่ ทุกฤดูกาล และสร้างความสนุกสนานเพลิดเพลินได้เป็นอย่างดี
ลักษณะสำคัญของการเล่นวอลเลย์บอลชายหาด ประกอบด้วยผู้เล่น 2 ทีม เล่นกันบนสนามทรายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร และต้องมีพื้นที่การเล่นลูกห่างจากเส้นหลังอย่างน้อย 5 เมตร อย่างมาก 6 เมตร เหนือเขตรอบสนามสูงจากพื้น 12.50 เมตร ต้องไม่มีสิ่งกีดขวางใด ๆ
พื้นสนามที่ใช้เล่นต้องเป็นทรายละเอียดระดับเดียวกันเหมือนกันให้มากที่สุด มีความหนาอย่างน้อย 40 เซ็นติเมตร ปราศจากการอัดแน่น และในพื้นทรายต้องไม่มี ก้อนหิน เปลือกหอย สิ่งที่จะเป็นอันตรายต่อผู้เล่น หรืออาจเป็นสาเหตุทำให้ผู้เล่นเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ
สนามที่ใช้แข่งขันจะถูกแบ่งออกเป็น 2 แดนเท่า ๆ กัน โดยมีตาข่ายกั้นกลาง ส่วนกำหนดความสูงของตาข่ายที่ขึงติดกับเสานั้น มีขนาดความสูงแตกต่างกันตามเพศของผู้เล่น ประเภททีมชายสูง 2.43 เมตร ประเภททีมหญิงสูง 2.24 เมตร โดยวัดจากกึ่งกลางของสนามและที่ริมทั้งสองด้านของตาข่ายเหนือเส้นข้างต้องสูงจากพื้นสนามเท่ากัน และจะมีความสูงเกินกว่าที่กำหนดไว้ได้ไม่เกิน 2 เซ็นติเมตร
การแข่งขันอันเร้าใจ
ในการเล่นวอลเลย์บอลชายหาด แต่ละทีมจะมีผู้เล่นเพียง 2 คน ไม่มีผู้เล่นสำรอง ไม่มีการเปลี่ยนตัวผู้เล่น ใช้การเล่นด้วยมือตีลูกบอลเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็อนุญาตให้ผู้เล่นถูกลูกบอลด้วยส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายได้ โดยมีจุดมุ่งหมายของการเล่นคือ แต่ละทีมต้องตีลูกบอลให้ข้ามตาข่ายไปตกในแดนของคู่แข่งขัน และป้องกันไม่ให้ลูกบอลมาตกในแดนของทีมตนเอง สำหรับวิธีการเล่นสามารถนำมาใช้ได้อย่างหลากหลาย อาทิ การรับลูก การเสิร์ฟลูก การตบลูก การสกัดกั้น เป็นต้น
การรับลูก เป็นทักษะพื้นฐานในการเล่นวอลเลย์บอลชายหาด มักถูกนำมาใช้ในการเล่นลูกครั้งแรกของทีม ดังนั้นทีมใดมีทักษะการรับลูกดี ทีมนั้นย่อมนำลูกบอลเข้าสู่การรุกได้ดีเช่นกัน การรับลูกสามารถใช้อวัยวะทุกส่วนของร่างกายและทำได้หลายวิธี เช่น รับด้วยสองมือล่าง รับด้วยมือข้างเดียว ในการรับลูกแรกของการเล่นทุกครั้งลูกบอลอาจถูกส่วนต่าง ๆ ของร่างกายติดต่อกันได้ ถ้าการถูกลูกบอลเกิดขึ้นในลักษณะของการเล่นลูกเพียงครั้งเดียว
สำหรับการรับลูกโดยใช้นิ้วเล่นลูกมือบน (Set) ต้องเป็นการเล่นในลักษณะถูกลูกเพียงครั้งเดียว ห้ามพักลูก หรือเล่นลูกสองจังหวะ ยกเว้นเป็นการรับลูกตบที่มาด้วยความรุนแรง อนุญาตให้มีการพักลูกได้เพียงเล็กน้อย
การตบลูก เป็นทักษะที่สำคัญในการรุก เพราะลูกตบมีความรุนแรงและรวดเร็วกว่าการเล่นลูกแบบอื่น ๆ จึงทำให้คู่แข่งขันรับได้ยาก ทีมใดมีผู้เล่นที่ตบลูกได้ดี ทีมนั้นย่อมมีโอกาสเป็นฝ่ายชนะได้ง่ายขึ้น
การเสิร์ฟลูก คือการส่งลูกบอลเข้าสู่การเล่นโดยการตีลูกบอลด้วยมือหรือแขนเพียงข้างเดียว เพื่อให้ลูกบอลข้ามตาข่ายไปลงยังแดนของคู่แข่งขัน ถือเป็นการเล่นที่มีผลต่อการแข่งขันเป็นอย่างมาก เพราะทีมใดไม่สามารถทำการเสิร์ฟลูกได้ ทีมนั้นจะไม่พบกับคำว่าชนะอย่างแน่นอน
การเสิร์ฟลูกเป็นการเล่นที่สามารถสร้างความกดดันหรือบีบบังคับให้คู่แข่งขันเสียเปรียบในการเล่นได้ และเป็นการเล่นที่มีเวลามากกว่าการเล่นลูกแบบอื่น ๆ เพราะผู้เสิร์ฟลูกสามารถใช้เวลาได้ภายใน 5 วินาที นอกจากนี้ส่งเสิร์ฟลูกยังเป็นวิธีการเล่นแบบเดียวที่คู่แข่งขันไม่สามารถบีบบังคับหรือควบคุมการเล่นของผู้เสิร์ฟได้เลย
การสกัดกั้น เป็นทักษะการเล่นของฝ่ายรับที่สามารถทำคะแนนในการเล่นได้ การสกัดกั้นที่มีประสิทธิภาพจะก่อให้เกิดผลดีหลายประการคือ ช่วยป้องกันการตบลูกที่รุนแรง ช่วยสร้างความกดดันให้ตัวตบว่าเมื่อขึ้นตบแล้วจะถูกสกัดกั้น และยังเป็นการทำให้ได้คะแนนโดยตรงจากการเล่นอีกด้วย การสกัดกั้นที่ประสบผลสำเร็จคือ ความสามารถในการกดลูกบอลลงไปยังแดนของคู่แข่งขัน
ฉันอยากเล่นกีฬาวอลเลย์บอลชายหาด สามารถเล่นได้ที่ไหน ต้องเรียนมั้ย