ดิฉันเป็นคนสุราษฎร์ธานี โดยกำเนิด บ้านเกิดอยู่ที่บ้านบ่อกรัง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี ได้ตั้งปณิธานกับตัวเองว่า จะหางานใกล้ๆ บ้านทำ(ในเขตอำเภอเมือง เเละอำเภอพุนพิน เท่านั้น ) เพราะอยากอยู่กับครอบครัว
ชีวิตได้หันเห เมื่อสอบเจ้าหน้าที่ธุรการโรงเรียน ของสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 ตอนนั้นมีผู้เข้าสอบมากกว่า 900 คน ดิฉันตื่นเต้นกับการสอบงานราชการครั้งเเรกมาก เมื่อประกาศผล ปรากฏว่า ได้ในลำดับสำรอง ลำดับที่ 134 ทำให้ต้องรอ จะต้องผู้สละสิทธิ์เท่านั้น จึงจะได้ทำงาน (เเต่โอกาสคงน้อยนิด) เเล้ว...... วันนั้นก็มาถึงทางแผนกบุคคลของสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 ได้โทรมาให้ไปทำสัญญา เเละก็เรียก ดิฉันเป็นลำดับสุดท้ายในรอบนั้น ทำให้ไม่มีโอกาสได้เลือกโรงเรียน...เฮ้อ.. เเต่ยังไงก็ต้องทำ .... ปรากฏว่า โรงเรียนที่เหลือ ก็คือ โรงเรียนที่อำเภอพนม รับผิดชอบ 2โรงเรียน คือโรงเรียนวัดสองพี่น้อง กิโลเมตรที่ 81 เเละโรงเรียนวัดถ้ำวราราม กิโลเมตร ที่ 91 โอ้ว.. นึกเเล้ว อยากร้องไห้ ไกลจังเลย ไม่อยากไปเลย ...
คืนนั้น หลังจากทำสัญญาที่เขตฯ ก่อนนอน นอนทำใจเกือบทั้งคืน นอนไม่หลับ จินตนาการโรงเรียนที่จะต้องไปรายงานตัว เเละเป็นที่ทำงาน " คงเป็นโรงเรียนบ้านๆ เหมือนในละครแน่เลย สนามต้องไม่มีหญ้า สนามดิน คงลำบากเเน่เลย"
วันรุ่งขึ้น เดินทางไป อำเภอพนม ไปรายงานที่โรงเรียนวัดถ้ำวราราม กิโลเมตร ที่ 91 ระหว่างทาง ซึ่งวันนั้นตื่นเต้นมากเลยค่ะ พอถึงทางเข้าโรงเรียนรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย เพราะถนนปูซีเเพค อ่อ " คงไม่ลำบากอย่างที่คิดนี่ " สนามก็ปูซีเเพค >> ค่อยโล่งอกหน่อย << ผิดคาด สบายว่าที่คิดเยอะ
เเละเเล้ว ........ ชิวิตเจ้าหน้าที่ธุรการโรงเรียน ก็ได้เริ่มขึ้น...
ผมว่าชีวิตคนมันไม่แน่นความหวังความตั้งใจบ้างทีมันไม่สมหวัง อย่ายอมแพ้นะ
ยินดีที่ได้รู้จักโบว์นะและมีโบว์เป็นเพื่อนใหม่ไก่เป็นคนต่างถิ่นมาทำงานถึงสุราษฎร์ก็เพื่อความสำเร็จและเพื่อต่อยอดวิชาที่ได้เรียนมา ตอนนี้เราเป็นครูอัตราจ้างอยู่ สอบขึ้นบันชีไว้แล้วแต่ไม่รู้เมื่อไรจะถึง โบว์ชีวิตมันเป็นการเดินทางต้องต่อสู้แหสิ่งที่ดีให้กับชีวิตนะครับ
สวัสดีค่ะ kru_jureeporn
ขอบคุณ สำหรับกำลังใจนะค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณวสุรัตน์ สาระกูล
ใช่ค่ะ ชีวิตเราคงไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราหวัง สมหวังบ้าง ผิดพลาดบ้าง
เเต่เราก็ต้องสู้ ต่อไป ค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะครับ
สวัสดีค่ะ Rojanarit (ครูเต่า) ขอบคุณนะค่ะ สำหรับกำลังใจ
เป็นกำลังใจให้เช่นกันค่ะ
ได้อ่านบันทึกนี้ ก็รู้สึกว่ามันกำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ที่ต้องไปฝึกสอนเป็นครั้งแรกวันจันทร์นี้ สู้ สู้
คนเราต้องสู้ต่อไปค่ะ
แล้วตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างล่ะจ๊ะ น้องโบ
จากพี่ที่ทำงานนะ
สวัสดีค่ะ คุณกีรติ์พร เพ็ชรกรด
ขอเป็นกำลังใจให้นะค่ะ สำหรับการเป็นครูฝึกสอน
ไม่มีอะไร ถ้าเราพยายามนะค่ะ ดิฉันเชื่อเเบบนั้น
ตอนนี้หรอค่ะ
การทำงานเริ่มลงตัวค่ะ มีความสุขกับการทำงานเเละเพื่อนร่วมงานจ้า