เมื่อปลายปีที่แล้ว เพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่งเกษียณอายุราชการ   ผมมีโอกาสเขียนแสดงมุทิตาจิต   จึงนำมาเผยแพร่ไว้ ดังต่อไปนี้

 

นพ. ณรงค์ศักดิ์ อังคสุวพลา ที่ผมรู้จัก


วิจารณ์ พานิช

 

          หนังสือ “สุดยอดผู้บริหาร : นพ.ณรงค์ศักดิ์   อังคะสุวพลา อธิบดีกรมอนามัย” เขียนแบบเล่าเรื่อง   ผู้อ่านได้ทั้งความรู้ และได้เรียนรู้หลักคิดของคนคนหนึ่ง    ที่มีความสามารถเป็นเลิศ   ประสบความสำเร็จในชีวิตราชการ เป็นอธิบดีหลายกรม และเป็นรองปลัดกระทรวงสาธารณสุข   เป็นที่เคารพยกย่องของผู้ใกล้ชิด

          ประมาณ พ.ศ. ๒๕๓๐ ผมได้มีโอกาสทำงานใกล้ชิดกับคุณหมอณรงค์ศักดิ์ และมีความประทับใจในความว่องไวปราดเปรื่องของท่าน    จึงขอนำมาเล่าไว้ในที่นี้

          ช่วงนั้นผมทำหน้าที่คณบดีคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์    คุณหมอณรงค์ศักดิ์ ซึ่งเป็นรุ่นน้องหลายปี เป็นนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดกระบี่   ทางกระทรวงสาธารณสุขกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ตกลงทำความร่วมมือกัน ในการพัฒนาสาธารณสุขของภาคใต้   ได้ร่วมกันจัดตั้ง คปสต. (คณะกรรมการพัฒนาสาธารณสุขภาคใต้) โดยมีคณะกรรมการร่วมระหว่างกระทรวงสาธารณสุขกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์    โดยทางมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีคณบดีคณะแพทยศาสตร์ คือผม เป็นแกนหลัก   ทางกระทรวงสาธารณสุขมี นพ. สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ ผู้อำนวยการศูนย์ประสานงานทางการแพทย์และสาธารณสุข (ชื่ออาจไม่ตรงตามตัวอักษร) เป็นแกนหลัก   และมีนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดทุกจังหวัดในภาคใต้ ๑๔ จังหวัดเป็นกรรมการ    รวมทั้งนายแพทย์ผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่มีความร่วมมือในการผลิตแพทย์กับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  

          ตอนนั้น นพ. ณรงค์ศักดิ์เป็นนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดใหม่ๆ ซิงๆ    และหนุ่มที่สุดใน ๑๔ ท่าน   รวมทั้งแม่นวิชาการที่สุดด้วย   เราจึงทำงานร่วมกันในการขับเคลื่อนพัฒนาการใหม่ๆ ด้านการแพทย์และสาธารณสุขในภาคใต้อย่างสนุกสนาน 

          โดยที่ คปสต. มีนักการเมืองหนุ่มอนาคตไกลของภาคใต้ คือคุณชวน หลีกภัย รับมาเป็นประธาน   และต่อมาท่านก็เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข   ผมได้ไปเรียนขอร้องท่านว่าขอให้ยังเป็นประธาน คปสต. ต่อไป ซึ่งท่านก็ยอม   การประชุม คปสต. ในช่วงนั้นจึงคึกคักมาก  

          ผมจำได้ว่าในการประชุม คปสต. ครั้งหนึ่ง   นพ. ณรงค์ศักดิ์มาจากกระบี่แต่เช้า    และตรงมาคุยกับผมในฐานะที่คุ้นเคยกันมาก   ท่านเล่าเรื่องพัฒนาการเรื่องหนึ่ง (ซึ่งผมจำไม่ได้ว่าเรื่องอะไร) ที่กำลังเป็นเรื่องสนใจและสำคัญ    ผมจึงบอกท่านว่า ขอให้นำเสนอเรื่องนี้ในที่ประชุมด้วย   โดยที่ขณะนั้นท่านไม่มีเอกสารใดๆ อยู่ในมือ    จึงต้องเขียนแผ่นใสสำหรับนำเสนอขึ้นจากความจำ    (สมัยนั้นการสอนและนำเสนอต่างๆ ยังใช้แผ่นใสเป็นพื้น)    ใช้เวลาเพียงประมาณ ๑๐ นาทีท่านก็เขียนแผ่นใสเสร็จ   ปรากฎว่าเป็นการนำเสนอที่เข้าใจง่ายและครบถ้วนชัดเจนมาก   ทำให้ผมประทับใจความเปรื่องปราดและว่องไวของท่านมาจนบัดนี้    ผมบอกตัวเองว่า ถ้าถึงคราวต้องให้ผมทำอย่างนั้นบ้าง ผมทำไม่ได้

          นพ. ณรงค์ศักดิ์ อังคสุวพลามีภาพเป็นนักบริหารเต็มตัว   ในสายตาของผม ท่านเป็นนักบริหารที่แม่นวิชาการ หรือแม่นหลักวิชา    เป็นเพชรเม็ดงามของวงการสาธารณสุขไทย    แม้จะต้องเกษียณอายุราชการไปตามกฎเกณฑ์ราชการ    แต่ก็เชื่อได้ว่าท่านจะยังทำประโยชน์ให้แก่สังคมและประเทศชาติต่อไปได้อีกนาน   เพราะท่านเป็นคนที่รักษาสุขภาพ มีวินัยในการดูแลสุขภาพของตนเอง ถือเป็นตัวอย่างได้

          ในโอกาสที่ นพ. ณรงค์ศักดิ์ อังคสุวพลา จะเกษียณอายุราชการ ผมขอร่วมแสดงมุทิตาจิต ในความสำเร็จในชีวิตทุกๆ ด้านของท่าน    และขอเป็นกำลังใจและแนวร่วม ในการใช้ชีวิตหลังเกษียณอายุราชการเพื่อทำประโยชน์ให้แก่แผ่นดินไทยต่อไปอีกยาวนาน

วิจารณ์ พานิช
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๒  

 

 

 

วิจารณ์ พานิช
๔ มิ.ย. ๕๓

           
       

นพ. ณรงค์ศักดิ์ อังคสุวพลา