ศ.พอเพียงไม่ใช่เอาไว้ใช้กับคนยากจนโดยเฉพาะ
ศ.พอเพียง
สามารถเป็นจุดมุ่งหมายของชาติ
ศ.พอเพียงเน้นไปที่ชีวิตความเป็นอยู่ที่พอดีพอประมาณ
คือ1การแสวงหาปัจจัยเลี้ยงชีพโดยชอบธรรม,มีปัญญาแสวงหาปัจจัยที่จำเป็นต้องใช้ในอนาคต(เน้นไปที่น้ำ
ดินเป็นต้น),โดยไม่เกินกำลัง
2การรู้จักเก็บและแปรรูป,เรียบเรียงไม่เก็บสะสมจนเกินพอดี,ไม่แสวงหาสิ่งที่เกินจำเป็น
3การแบ่งเวลาให้คนรัก,การเข้าสังคมการติดต่อกับผู้อื่นอย่างเหมาะสม,การช่วยเหลือสังคมเช่นให้ความรู้,การบริจาค
หลายคนต้องการที่จะรวย
ศ.พอเพียงเป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญที่ทำให้รวยได้(พอเปรียบได้กับสมชีวิตา 1ในธรรม4ข้อ
ของหัวใจเศรษฐี) ดังนั้น ศ.พอเพียง
จึงมีความหมายครอบคลุม ถึงสิ่งที่คนทั่วไปเรียกกันว่าทางสายกลาง
เพื่อความไม่ตึงเกินไปจนผิดจากความหมายที่พอดีของธรรมอีก3ข้อในหัวใจเศรษฐี
ศ.พอเพียงไม่ได้มีจุดหมายที่ความร่ำรวยเงินทอง
แต่เพื่อความร่ำรวยความสุขเพื่อให้เกิดรอยยิ้มอันสงบสุขของประชาชน
(จิตใจของเศรษฐีนั้นไม่หิวโหยไม่วุ่นวายเพราะขาดแคลน
ผู้ที่มีเงินมากๆไม่อาจกล่าวได้ว่ามีหัวใจของเศรษฐีทุกคน)
(หัวใจมนุษย์เปรียบเทียบกับหัวใจเศรษฐี)ถ้ามองโดยแยกส่วน
1หัวใจสามารถนำเลือดเข้าเพื่อนำมาเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้น
2หัวใจสามารถเก็บเลือดได้ดีไม่มีรั่วไหล 3หัวใจมีปอดเป็นผู้ช่วยที่ดี
4เลือดถูกนำออกอย่างเหมาะสม
นำมาเลี้ยงหัวใจเองและนำออกเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกาย
สิ่งที่เกินมามีลักษณะอย่างไร
1ปัจจัยของสิ่งที่เรียกว่าชีวิตเพื่อสิ่งใด
เพื่อความอยู่รอดอย่างมีคุณค่ามีความดีและเข้าใจถึงความจริง
ปัจจัยคืออาหารสี่(อันลึกซึ้ง)เช่น1สิ่งที่เรียกกันทั่วไปว่าอาหารรวมทั้งที่แยกส่วนออกมาเรียกว่า
ยา
และสภาพแวดล้อมที่ใกล้(เสื้อผ้า,ฝุ่นละออง,หมอก)และไกล(ห้องนอน,บรรยากาศ)
2ชีวิตนั้นต้องการมากแค่ไหน เข้าใจถึงขอบเขตของ
ความต้องการที่ต้องใช้เพื่อไปสู่จุดมุ่งหมายในชีวิต(ความต้องการที่ลดลงเพราะ)
3การเปลี่ยนแปลงยักย้ายถ่ายโอนสิ่งต่างๆ โดยเหมาะสม
เรียกได้ว่าศ.ได้รับปัจจัยที่เหมาะสม
จึงสมบูรณ์พร้อมในปัจจัยที่จะนำสิ่งที่เรียกว่าชีวิตไปสู่จุดมุ่งหมาย
สัมมาอาชีวะ
เลี้ยงชีวิตโดยปัจจัยต่างๆโดยชอบ
เป็นความสำคัญของศ.เพื่อประโยชน์อันยิ่ง
สัมมาอาชีวะเป็นพื้นฐานเพื่อความปกติแห่งกายใจ
การเข้าและออกคือท่าทีแห่งการรับรู้และการตอบสนองกับสิ่งที่ปรากฎ
(ความครบถ้วนแห่งปัจจัยเพียงพอหรือยังที่จะไปสู่จุดมุ่งหมาย)
