ความสุข...........ความทุกข์จากการเรียนว่าที่ครูสำหรับฉันแล้ว ดูจะมีความสุขเสียมากกว่า สุขที่ได้เข้ามาใช้ชีวิตในรั้วมหาลัยอีกครั้ง สุขที่ได้พบเพื่อนในสมัยเรียนมหาลัยที่เข้ามาเรียนด้วยกัน สุขที่ได้พบมิตรภาพใหม่ได้เพื่อนใหม่ ได้เรียนรู้การทำงานกับคนที่อยู่ในสายงานที่ต่างจากเรา ความสุขที่ได้เรียนหนังสือ แอบกินขนมในห้อง ทุกอย่างดูใหม่เหมือนตอนที่เข้ามาอยู่ปีแรกในรั้วมหาลัยแห่งนี้
ส่วนความทุกข์ ... คงไม่พ้นเรื่องภาระงานมากมายทั้งการบ้านจากมหาวิทยาลัย และงานส่วนตัวที่โรงเรียน แต่นั้นคือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เลย เพราะการเรียนกับการบ้านเป็นของคู่กัน จึงได้แต่แอบบ่นอยู่ในใจว่าทำไหมงานเยอะจัง และได้แต่แอบหวังอยู่ในใจว่า อาจารย์จะเมตตาหากว่าส่งงานช้าไปบ้าง
โดยแท้จริงแล้วความสุขหรือความทุกข์นั้นล้วนแล้วอยู่ที่ใจ หากตั้งมั่นว่าสิ่งนั้นคือทุกข์ ก็ย่อมไม่สามารถผ่านพ้นไปได้ แต่ใครเลยจะสามารถทำเช่นนั้นได้บ้างคนที่ละทิ้งซึ่งการยึดติดต่าง หาได้ยากยิ่ง จะมีบ้างไหมบุคคลนั้นนอกจากพระพุทธองค์
