ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต

   รำพึงตน    

 

           ยามเมื่อ                            ชราร่าง                          อ้างว้างจิต
คนึงนิจ                                        ใฝ่หา                              ที่อาศัย
พอเป็นที่                                       พักผ่อน                         หย่อนกายใจ
หลังจากได้                                    ตรำงาน                        มานานปี
            ที่พักกาย                           หาได้                             ไม่ยากนัก
แต่ที่พักใจ                                     สิลำบาก                        แม้อยากหนี
กิเลสล้น                                        พ้นท่วม                         ทับทวี
อยากจะคลี่                                    คายปลด                       ลดจำนวน
             จะเข้าวัด                           ลัดทาง                          สงบสุข
แต่ตัวทุกข์                                      ตามหรือไม่                    ใคร่สอบสวน
พบมนุษย์                                       ก็ต้องพบ                       สิ่งรบกวน
มีมากมวล                                      โลภโมห์                        โทโสร้าย
             สู้สำรวม                            กายใจ                            ใผ่ธรรมะ
หมั่นชำระ                                       จิตสะอาด                      สมมาดหมาย
เด็กหลงโลก                                   โศกรัก                           จักสบาย
เหตุทั้งหลาย                                   แหล่แท้                          เกิดแต่ใจ


ที่มา:  หนังสือบทสวดมนต์หลวงพ่อพุทธโสธร