กิจกรรมทำบุญวันสงกรานต์ของชาวบ้านพักศูนย์อนามัยที่ 8 ที่ทำกันมาเป็นสิบๆ ปีจนเป็นประเพณีไปแล้ว ก็คือพอถึงเทศกาลสงกรานต์พ่อบ้าน แม่บ้านก็จะถามกันว่าเมื่อไหร่จะทำบุญ เพราะเราไม่เคยกำหนดวันที่แน่นอนซักปี เรารอความพร้อมในแต่ละปี ถ้าเขยพร้อม เจ้าหน้าที่พร้อมก็โอเคเอาเลย ! นัดวัน เพราะแต่ละคนจะรู้หน้าที่กันอยู่ว่าใครทำอะไร เลยไม่ยุ่งยากนัก
- ทีมพ่อบ้านก็เตรียมสถานที่ นิมนต์พระ
- ทีมแม่บ้านก็เตรียมอาหาร
- ตัวผู้ประสานก็ประชาสัมพันธ์ที่รพ.ทั้งติดป้าย ทั้งเสียงตามสาย แล้วก็เดินตามบ้าน ...บอกบุญแต่ละหลังคาเรือน ก็มีต้นผ้าป่าให้ผู้ใจบุญทั้งหลายทำกันตามแต่ศรัทธาอยู่ที่หน้าห้องยา
- เงินบริจาคก็แบ่งปันไปซื้ออาหาร และทำบุญ ไม่เคยนัดกันซักปีเพราะใจทุกคนเข้าใจและศรัทธาร่วมกันว่า "ทำบุญ" ไม่ต้องมีระบบตรวจสอบใดๆ
ทีมพ่อบ้าน แม่บ้านทำอาหารกัน
เขย...ฝ่ายเจ้าภาพปีนี้นำสวดมนต์ ถวายภัตราหาร (ใช้ช้อนกลางด้วยนะค่ะ)
ภาพที่ 1 พี่ดุลย์(สามีพี่แต๋ว..หัวหน้า OR) และพี่นพรัตน์ (งานพสส.)ถวายผ้าป่า
ภาพที่ 2 ลุงแป้น พิธีกรและผู้ประสานมอบภาพหลวงพ่อที่ทางวัดนำมามอบให้เจ้าภาพ ส่งต่อให้ชมรมจริยธรรมของศูนย์ฯ
ภาพที่ 3 นับยอดเงินทำบุญรวมถวายวัด
ภาพที่ 4 นี่ล่ะพี่แต๋ว..หัวหน้า OR กินแค่ชามเดียว ฮ่ะ ฮ่า
ภาพที่ 1 ทหารของประชาชนก็มาจ้า
ภาพที่ 2 ทีมแม่บ้านล้างจานกัน จะเห็นสาวเภสัชเสื่อชมพูถึงกับล้างหน้า..ก็น้ำยากระเด็นเข้าตาค่ะ ..อยู่บ้านไม่เคยทำ เลยยังไม่ชำนาญ...งานนี้เลยต้องฝึกต่อให้เป็นเภสัชเชี่ยวชาญ...
งานตอนนี้ก็ยังไม่เลิกลา ร้องคาราโอเกะกันอยู่ค่ะไม่ยอมกลับบ้านกัน.. รอตอนเย็นก็จะเริ่มแข่งฟุตบอลกัน
ในศูนย์ฯ ก็เลยอยู่กันเหมือนพี่น้องกัน ไม่เคยมีปัญหาทะเลาะกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกันดี ลูกๆก็สบายใจให้วิ่งเล่นกันได้ทั่ว เพราะญาติโยมก็จะช่วยดูแลให้อย่างอัตโนมัติ เหมือนเป็นลูกหลานเราเอง บางทีก็ดุกันได้ ไม่มีโกรธกัน เพราะผู้ใหญ่ก็ปรารถนาดีทุกคนอยู่แล้ว สบายค่ะ โชคดีที่ท่านผู้บริหารของศูนย์ฯอนุญาตให้มีกิจกรรมนี้ และเจ้าหน้าที่ที่ต้องขึ้นลงเวรก็ยอมรับได้
