"การเล่นกับอารมณ์" ว่า คือ การขี่พายุ ทะลุฟ้า หมายความว่า หลังจากที่เราฝึกสมาธิภาวนา มีสติอยู่กับปัจจุบันไปเรื่อย ๆ เราจะเริ่มขึ้นขี่พายุทางโลกหรือลิ่วล่อไปตามอารมณ์ทางโลกโดยที่อารมณ์เหล่านั้น พิษโลกเหล่านั้นทำอะไรเราไม่ได้ คล้าย ๆ น้ำกลิ้งบนใบบัว กลิ้งไป กลิ้งมาแต่ใบบัวจะไม่เปียก นั่นคือ อยู่บนโลกแต่ไม่ให้ฝุ่นของโลกเกาะติด ... และเมื่อนั้น เราจะขึ้นขี่พายุอารมณ์ ท่องทะลุฟ้าแห่งธรรมได้อย่างมีความสุข สนุกยิ่งขึ้นนั้นแล
- หลายสัปดาห์ก่อนกัลยาณมิตรทางธรรมท่านหนึ่งพูดว่า ท่านกำลังเล่นกับอารมณ์อยู่... ผมก็เกิดอาการงง ๆ ว่า เอ! ท่านศึกษาศาสตร์อะไรอยู่น้อ ? เป็นพุทธหรือปล่าว ? ถ้าเป็นพุทธ เป็นขั้นไหนกันน้อ ?
- เมื่อหลายเดือนก่อนได้เสวนากับท่านนานหลายชั่วโมง ทำให้ภูมิธรรมก้าวขึ้นไปได้ดียิ่ง ๆ ขึ้น ทำให้ผมมั่นใจว่า คงเป็นพุทธขั้นที่ผมยังก้าวไปไม่ถึง และก็เก็บโจทย์นี้ไว้ในใจค่อย ๆ พิจารณาด้วยใจมาเรื่อย ๆ ขอรับ
- พรุ่งนี้จะได้พบกัลยาณมิตรท่านนี้อีกครั้ง จึงขอนำความเข้าใจส่วนตนเกี่ยวกับ "การเล่นกับอารมณ์" มาเขียนเอาไว้ล่วงหน้าก่อนที่จะไปขอคำเฉลยในวันพรุ่งนี้ขอรับ
- ผมขอให้นิยามส่วนตนเกี่ยวกับ "การเล่นกับอารมณ์" ว่า คือ การขี่พายุ ทะลุฟ้า หมายความว่า หลังจากที่เราฝึกสมาธิภาวนา มีสติอยู่กับปัจจุบันไปเรื่อย ๆ เราจะเริ่มขึ้นขี่พายุทางโลกหรือลิ่วล่อไปตามอารมณ์ทางโลกโดยที่อารมณ์เหล่านั้น พิษโลกเหล่านั้นทำอะไรเราไม่ได้ คล้าย ๆ น้ำกลิ้งบนใบบัว กลิ้งไป กลิ้งมาแต่ใบบัวจะไม่เปียก นั่นคือ อยู่บนโลกแต่ไม่ให้ฝุ่นของโลกเกาะติด ... และเมื่อนั้น เราจะขึ้นขี่พายุอารมณ์ ท่องทะลุฟ้าแห่งธรรมได้อย่างมีความสุข สนุกยิ่งขึ้นนั้นแล
รู้เท่าทันอารมณ์
ปกติจิตชอบเสวยอารมณ์
แต่ถ้าสติไวขึ้นก็วางง่าย เดี๋ยวก็จับอีก ก็วางอีก
ผมก็พยายามฝึกอย่างนี้ครับ
มีความสุขในการขี่พายุ อารมณ์นะครับ
แวะมาเยี่ยมครับ สาธุ
สวัสดีขอรับ