เมื่อวานกับวันนี้วุ่นอยู่กับการปรับเจ้าเว็บอินทราเน็ตของ รพ.เพื่อให้เพื่อนๆ ได้เขียนบันทึกกัน
สมองมึนไปหมด ปล้ำอยู่นานทีเดียว เป็นเดือนได้ละมั้ง และก็สำเร็จกันไปตามระเบียบ
ทำให้ที่ รพ.นี่ มีสถานที่ให้คนได้เขียนบันทึกแบบใช้กันในวงแคบ
ตัวผมเองพอทำได้แล้วก็ตื่นเต้นซะไม่มี คนใช้เค้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
หลายท่านที่ชอบเขียนบันทึกก็คงทราบว่า มันเป็นอะไรที่น่าจะสำคัญใช่ไหมครับ
แต่ก็ไม่ใช่ใช้ได้กับทุกคนนะ
ตามแนวทางที่ตั้งใจไว้ ก็น่าจะเป็นการให้ จนท.ได้บอกเล่าเรื่องราวสำคัญอย่างอิสระ เรื่องอะไรก็ได้ที่สร้างสรรค์ สุภาพ เพื่อสร้างสังคมให้เกิดขึ้นมาได้ซะก่อน ..น่าจะทำได้น้า.
จนท. หลายๆคนก็ยังรู้สึกว่า เหนื่อยเปล่า จะเป็นการหาเรื่องใส่ตัวหรือเปล่า
หากเราเขียนไปไม่เข้าตาเจ้านาย หรือขัดตาขึ้นมา ควรจะรอให้ถูกต้องที่สุดก่อนแล้วค่อยทำดีกว่า เดี๋ยวจะผิดและถูกทำโทษ รอสั่งแบบบังคับและเราก็ทำแบบขอไปทีจะดีกว่านะ ?
อึมม..มันก็จริงนะ ผมคิด..
และที่นี่ ผอ.ก็เป็นคนคิดริเริ่มเองด้วย โดยขอให้เขียนเล่าเรื่องราวดีๆ ทุกครั้งเมื่อส่งเวรเสร็จ หรือหมดเวลาทำงาน เป็นคำแนะ ให้ทำไม่บังคับ !!
ผู้บริหารท่านเองก็ต้องการที่จะได้แง่มุมดีๆ ของการบริการของแต่ละคน แต่ละแผนก ให้ได้พูดได้เล่า ได้แลกเปลี่ยนกันเพื่อที่จะได้นำมาปรับปรุงงานส่วนด้อยของตนให้ดีเท่ากับเพื่อน
ต่างคนต่างนำส่วนที่ดีมาบอกกล่าวและแชร์กัน แบบเพื่อนช่วยเพื่อน
เมื่อวันเวลาผ่านไปได้สักพัก 3 เดือน 6 เดือน คุณภาพของการบริการก็จะเริ่มผลิดอกออกผล
เริ่มทำให้เราได้รับผลตอบแทนของมัน ได้รับความชื่นชมจากบริการที่ให้แก่ผู้ป่วย
จากใบแรกเป็นใบที่สองและตามต่อเรื่อยมา ..เกิดกำลังใจ
อีกทั้งคณะผู้บริหารก็ยังนำไปต่อยอด ส่งเรื่องเล่าดีๆ ไปประกวดในเวทีต่างๆ ได้รับรางวัลเป็นรางวัลเล็กรางวัลใหญ่กันในตอนสิ้นปี
นี่ก็คือสิ่งที่น่าจะคุ้มค่ากับการได้ริ่เริ่ม เปิดโอกาสให้กับ จนท.ทุกคนได้นำเสนอเรื่องเล่าดีๆ ของตน ต่อผู้คนในองค์กรของเรา
