ความจริงอันประเสริฐ
อริยสัจจ์ 4 คือ ความจริงอันประเสริฐ

1.ทุกข์ คือ ความไม่สบายกายไม่สบายใจต่าง ๆ
1.1 สภาวทุกข์ คือ ทุกข์ประจำ ได้แก่ การเกิด การแก่ การตาย
1.2 ปกิณณกทุกข์ คือ ทุกข์จร ได้แก่ ความเศร้าโศก ความคร่ำครวญ ความเจ็บป่วย ความน้อยใจ ความท้อแท้ กลุ้มใจ ความเสียใจ ความหม่นหมอง ความขัดแย้ง ตรอมใจ ฯลฯ

2.สมุทัย คือ สาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ คือ ตัณหา ( ความทะยานอยากที่มีอยู่ในใจของเรา
2.1 กามตัณหา ความอยากได้ เช่น อยากได้เงินทอง อยากสนุก 2.2 ภวตัณหา ความอยากเป็น เช่น อยากเป็นนายกฯ
2.3 วิภวตัณหา ความอยากไม่เป็น เช่น ไม่อยากเป็นคนจน

3.นิโรธ คือ ความดับทุกข์ สภาพใจที่หมดกิเลสแล้วโดยสิ้นเชิง

4.มรรค คือ วิธีปฏิบัติเพื่อไปสู่ความดับทุกข์
4.1สัมมาทิฏฐิ มีความเห็นชอบ คือความเห็นถูกต่าง ๆ เช่นทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
4.2 สัมมาสังกัปปะ มีความคิดชอบ คิดไม่ทำให้ใครเดือดร้อน
4.3 สัมมาวาจา เจรจาชอบพูดความจริงไพเราะสร้างสรรค์ถูกกาละเทสะ
4.4 สัมมากัมมันตะ ทำงานชอบ
4.5 สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีพชอบ
4.6 สัมมาวายามะ ความเพียรชอบ
4.7 สัมมาสติ มีความระลึกชอบ ไม่ปล่อยให้ใจฟุ้งซ่าน
4.8 สัมมาสมาธิ มีใจตั้งมั่นชอบ