กลุ่มรักษ์ไผ่สีทอง : แนวคิดเศรษฐกิจแบบพอเพียงที่ขับเคลื่อนต่อไปไม่ได้

เมื่อ พ.ศ. 2542 คุณอำนาจ แสงสุข ได้ร่วมมือกับภรรยาและญาติพี่น้องจัดตั้ง โครงการ กลุ่มรักษ์ไผ่สีทองเกษตรแบบพอเพียงและสัจจะออมทรัพย์เพื่อการผลิต ในเขตตำบลโตนด อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา เป้าหมายเพื่อให้สมาชิกกลุ่มแม่บ้านและเยาวชนภายในตำบลโตนด มีอาชีพเสริม มีรายได้ ตามแนวทางพระราชดำริเศรษฐกิจแบบพอเพียง โดยการทำการเกษตรผสมผสาน

ที่สำคัญต้องการให้สมาชิกสามารถพึ่งพาตนเองได้แบบยั่งยืน

เมื่อมองดูแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง ตามทฤษฏีใหม่ขั้นที่ 2 ที่สนับสนุนให้กลุ่มเกษตรกรรวมพลังเป็นกลุ่ม หรือในรูปของสหกรณ์ รวมตัวเป็นเครือข่ายวิสาหกิจ เมื่อสมาชิกในครอบครัว หรือในกลุ่ม มีความพอเพียงขั้นพื้นฐานแล้ว จะเกิดการรวมกลุ่ม สร้างประโยชน์ให้แก่กลุ่ม และส่วนรวม บนพื้นฐานของการไม่เบียดเบียนกัน แบ่งปัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ตามกำลังและความสามารถ

เมื่อเกิดความพอเพียงในขั้นนี้แล้ว เครือข่ายวิสาหกิจที่เชื่อมโยงกันสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับองค์กรอื่นๆในประเทศ เช่น บริษัท ธนาคาร สถาบันวิจัย เกิดเครือข่ายในระดับประเทศ ซึ่งเครือข่ายนี้ จะมีประโยชน์ในแง่ของการสืบทอดภูมิปัญญา, การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เทคโนโลยี และความร่วมมือในการพัฒนาต่างๆตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง ทำให้ทั้งระบบ ดำเนินชีวิตอย่างพอเพียง ซึ่งจะเป็นไปตามทฤษฎีใหม่ขั้นที่ 3

ดูเหมือนว่า เมื่อ 7 ปีที่แล้ว คุณอำนาจ แสงสุขเคยบอกเล่าความใฝ่ฝันของเขาในเรื่องนี้ให้นายบอนฟัง แทบไม่น่าเชื่อว่า หนุ่มอีสานธรรมดาคนหนึ่ง จะเข้าใจแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงและลงมือปฏิบัติจริง

แต่ในปีนี้ 2549 แนวคิดที่ว่านี้ เลือนหายไปแล้ว คุณอำนาจ ไม่ได้ทำโครงการนี้แล้ว ในสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบัน ถึงแม้ว่าเขาจะมีความใฝ่ฝันว่า สักวันหนึ่ง เขาจะกลับไปพัฒนาบ้านเกิดที่กาฬสินธุ์ในลักษณะนี้

แต่ในสภาพความเป็นจริง คงเป็นไปได้แค่ความฝันเท่านั้น
ทั้งๆที่แนวคิดของเขา ดีมาก แต่ผู้ที่ร่วมโครงการกับเขาในช่วงเวลานั้น กลับหลงไหลไปกับภาพลวงตาตามความก้าวหน้าในโลกทุนนิยมปัจจุบัน จนไม่เห็นคุณค่าและความเป็นไปได้ของโครงการเกษตรแบบพอเพียง จนโครงการทดลองนี้ ค่อยๆเลือนหายไปในที่สุด

มองดูในปัจจุบัน นโยบายของรัฐบาลมีความชัดเจนในแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงมากแค่ไหน มีความเต็มใจ และเข้าใจที่จะขับเคลื่อนแนวทางนี้หรือไม่

แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นการพยายามผลักดันโครงการใหญ่ๆที่ใช้เงินลงทุนมหาศาล และการกระตุ้นการใช้จ่ายให้มากขึ้น และราคาน้ำมันและค่าครองชีพก็ขยับสูงขึ้นเรื่อยๆ

 

วันนี้ คุณอำนาจผู้เป็นเจ้าของโครงการกลุ่มรักษ์ไผ่สีทอง เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ไปทำงานที่บริษัทของ

สิงคโปร์ที่ชลบุรี ทำงานหารายได้เพื่อให้ตัวเองและครอบครัวอยู่รอดในปัจจุบันและอนาคตให้ได้

ในสภาพปัจจุบันของเขา กับคนที่มีโครงการเพื่อพัฒนาบ้านเกิดมากมาย ทั้งแนวคิดศูนย์เครือข่ายการเรียนรู้เพื่อชุมชน การดำเนินการจดแจ้งภูมิปัญญาท้องถิ่นให้กับกลุ่มอาชีพต่างๆในชนบท, การทำวิจัยชาวบ้าน ชุด บทเรียนจากชุมชน เรื่อง การพัฒนาชุมชนเชิงกลยุทธ์และการมีส่วนร่วมของประชาชนสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน ที่เขาเคยศึกษา


เขาไม่สามารถที่จะเป็นแกนนำในการขับเคลื่อนโครงการพัฒนาในฝันที่อยากจะทำได้อีกแล้ว

 

เสียดายที่ชุมชนบ้านเกิดของเขา ยังไม่เข้มแข็งเพียงพอ….








 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน keep in mind by bon

คำสำคัญ (Tags)#learning#สิ่งแวดล้อม#สังคม#เพื่อชีวิต#nongsueng

หมายเลขบันทึก: 32876, เขียน: 02 Jun 2006 @ 11:26, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 15:05, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (3)

น.เมืองสรวง
เขียนเมื่อ 20 Jun 2006 @ 08:34

เป็นกำลังใจให้ท้องถิ่นต่อไป..ตราบใดที่ยังมีอุดมการณ์...จงประสานและเรียนรู้ต่อไป...

ประถม
IP: xxx.29.20.21
เขียนเมื่อ 20 Jun 2006 @ 09:58
เรื่องท้องถิ่นเป็นเรื่องยากมาก ต้องใช้เวลายาวนาน และมีความร่วมมือจึงsuccess
น.เมืองสรวง
IP: xxx.118.108.254
เขียนเมื่อ 29 May 2007 @ 12:31

การสร้างเครือข่ายฯเป็นแนวทางหนึ่งที่จะสามารถขับเคลื่อนให้กับท้องถิ่นสามารถอยู่รอดได้ ตราบใดที่ "คนไทย" ยังรักและสามัคคีกัน" ผมเชื่อเช่นนั้น...เดี๋ยว..อีกไม่นานจะถ่ายทอดทอดประสบการณ์ จากชีวิต "โรงงาน" ว่าเขาเป็นอยู่อย่างไร".....โปรดติดตามตอนต่อไป...นะครับ....