จดหมายจากเพื่อน.......
วันทำงานที่ทำให้ผมรู้สึกดีมากที่สุดวันหนึ่ง คือวันที่เห็นซองจดหมายจากคน ๆ หนึ่งเขียนหาผม “บังกาบีส” นั่นเอง ผมรู้จักเด็กคนนี้จากการเข้าร่วมโครงการครอบครัวสีขาว (http://gotoknow.org/blog/yeemud/282639)
(http://gotoknow.org/blog/yeemud/276684)
หลังจากเราจัดโครงการแล้วในระยะที่สองเราได้ลงเยี่ยมเยือนบ้านของผู้เข้าร่วมโครงการ ( http://gotoknow.org/blog/yeemud/302753) ซึ่งวันนี้ทำให้ครอบครัวพ่อ แม่ พี่ น้องของเพื่อน ๆ เรารู้สึกดีกับพวกเรา (มูลนิธิฯ) ที่ทำงานอย่างจริงจัง (เยี่ยมเพื่อนที่ตรัง)
หลังเปิดอ่านจดหมาย แม้ใจความจดหมายจะจับสาระได้บ้างไม่ได้บ้างก็ตาม ซึ่งกาบีส ติดยาเสพติดอยู่ในขั้นฮาร์ทคอ ทำให้ระดับการสื่อสารบางครั้งยังสับสนอยู่ แต่ในความบริสุทธิ์ใจจากความต้องการสื่อกับผมทำให้สัมผัสความรู้สึกได้ว่าเขาเห็นผมเป็นเพื่อนต้องการให้ผมช่วยเหลือเขาและเพื่อนได้หลุดพ้นอาการร้อนรุ่มและทรมานที่เขาได้รับจากการกินยารักษา(ในความรู้สึกของเขา)
จากความตั้งใจที่จะเข้าใจกลุ่มคนเหล่านี้ที่ขาดความอยากเข้าใจของอีกหลายคน ทำให้รู้สึกดีมาก หลายคนอาจมองว่าก็ธรรมดาที่เด็กคนหนึ่งจะเขียนจดหมายหาคนที่เขาคิดว่าพึ่งได้ “ถูกเพง” แต่เรารู้สึกมากกว่านั้น เราว่าเราเข้าถึงความรู้สึกของเขา เขาถึงได้ต้องการให้เราช่วยเหลือ วันแรกที่เรารู้จักเขา ไม่เงยหน้า ไม่สบตาคน ไม่พูด แต่มาวันนี้เขาพูดเยอะขึ้น “อยากให้เราไปช่วยเพื่อนที่เป็นแบบเขาด้วย” ซึ่งมีอีกเยอะ ไม่ได้มองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องตลกหรือเรื่องเล็ก ปกติของคนติดยาจะปฏิเสธคนอื่นออกจากวงจรชีวิตหมดยกเว้นเพื่อนก๊วนเดียวกัน นั่นคือกลุ่มคนเหล่านี้ ธรรมชาติจะไม่ยอมรับความเป็นเพื่อนจากคนที่ไม่ใช่กลุ่มเดียวกัน(ฮาร์ทคอ)
อย่างที่เคยกล่าวไว้ว่า เด็กหนึ่งคนที่เข้าไปสู่วงจรยาเสพติด ไม่ได้เป็นเพียงแค่การอยากลอง หรือตามเพื่อนเท่านั้น แต่เขามีปัญหาในใจ ที่บางครั้งอยากระบายแต่ขาดซึ่งคนที่ฟังเขาอย่างจริงใจ มีแต่คนเอาสิ่งที่เขาเป็น(กลุ่มเสพ กลุ่มเสี่ยง คนติดยาเสพติด)ไปขยายนำสู่รูปแบบต่าง ๆ ที่เขาไม่อยากได้ ไม่อยากทำ แล้วนำเขาเข้าสู่กระบวนการ...แล้วบอกว่านี่คือการแก้ไขปัญหาของเด็กติดยา.
ข้าพเจ้าไม่รู้ว่านี่คือการเข้าถึงหรือไม่ รู้แต่ว่าดีใจที่ทำให้คนหนึ่งคนได้กล้าสื่อสารกับคนอื่นในอย่างที่เป็น แม้เป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม.....
