ทำไมต้องรีบเร่งตามแผนการสอนที่จัดมาด้วยล่ะ จนไม่มีเวลาได้แลกเปลี่ยนแบบมนุษย์กับมนุษย์กันบ้างเลย

เล็กๆน้อยๆที่มีความหมาย

บ่ายวันหนึ่งในชั่วโมงสอนรายวิชา Introduction to Creative Writing รู้สึกว่าไม่เครียดเลย (ความเครียดนี่คุณครูผู้สอนมักจะเป็นกัน คงจะเป็นเพราะต้องเตรียมสอนและสอนให้เป็นระเบียบเรียบร้อย) ที่ไม่เครียดเพราะรายวิชามาถึงปลายทางไกล้ๆจะสอบแล้ว เป็นชั่งโมงที่ให้ผู้เรียนเตรียมตัวจัดละครแสดงอาทิตย์ถัดไปและให้ถามคำถามที่ไม่เข้าใจได้

เพื่อให้ผู้เรียนชัดเจนว่ากลุ่มอื่นๆที่เรียนผ่านมาแล้วในปีก่อนๆทำอย่างไรกันบ้างจึงให้ดูรูปที่อยู่ใน file หนึ่งที่เตรียมมาแต่ผู้เรียนบอกว่าอยากจะดูรูปอื่นๆ ด้วยมีเวลาพอจึงเปิดรูปให้ดู มีภาพไปเที่ยวเวียตนามและสิงคโปร์ ในขณะที่เปิดไฟล์ก็เล่าให้ลูกศิษย์ฟังในรายละเอียดปลีกย่อยเช่น ที่วัดแห่งหนึ่งในฮานอยมีเต่าหินตัวโตๆจำนวนมากแทนscholar แต่ละคนที่มีชื่อเสียงในเรื่องของความเพียรพยายามในการศึกษาเล่าเรียน ได้เล่าให้ลูกศิษย์ฟังด้วยว่าตัวเองก็ได้ถือโอกาสไปลูบเต่าเหล่านั้นเพื่อความเป็นสิริมงคลและเพื่อให้เรียนจบ (เป็นความเชื่อของคนที่นั่น)

เด็กๆสนุกกันเพราะพวกเขาก็อยู่ในอารมณ์สนุก ไม่เคร่งเครียด ฉุกคิดได้ว่าเวลาสอนหนังสือปกติทำไมไม่ทำอะไรอย่างนี้บ้าง ทำไมต้องรีบเร่งตามแผนการสอนที่จัดมาด้วยล่ะ จนไม่มีเวลาได้แลกเปลี่ยนแบบมนุษย์กับมนุษย์กันบ้างเลย หลายๆภาพก็สามารถนำมาสอนเรื่องการเรียนการสอนได้ หลายๆภาพก็สามารถนำมาสอนเรื่องคุณธรรมจริยธรรมได้ ดีกว่าพูดทื่อๆตรงๆเสียอีก คิดว่าถ้าทำให้การสอนเบาลงบ้างน่าจะดี แต่ไม่แน่ใจว่าอาจารย์ที่มีเนื้อหาในวิชาเยอะแยะจะเห็นด้วยหรือไม่